Ciągłe leczenie lenalidomidem w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim

Lenalidomid ma działanie przeciwnowotworowe i immunomodulujące przeciwko szpiczakowi mnogiemu. W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą porównano indukcję lenalidomidem melfalan-prednizon, a następnie utrzymanie lenalidomidu (MPR-R) z melfalanem-prednizonem – lenalidomidem (MPR) lub melfalanem-prednizonem (MP), a następnie placebo u pacjentów w wieku 65 lat lub starsze ze świeżo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim. Metody
Losowo przypisaliśmy pacjentom, którzy nie kwalifikowali się do przeszczepu, aby otrzymali MPR-R (dziewięć 4-tygodniowych cykli MPR, a następnie lenalidomidową terapię podtrzymującą do wystąpienia nawrotu lub progresji choroby [152 pacjentów]) lub do otrzymania MPR (153 pacjentów) lub MP ( 154 pacjentów) bez leczenia podtrzymującego. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji.
Wyniki
Średni okres obserwacji wynosił 30 miesięcy. Mediana przeżycia wolnego od progresji była istotnie dłuższa w przypadku MPR-R (31 miesięcy) niż w przypadku MPR (14 miesięcy, współczynnik ryzyka, 0,49; P <0,001) lub MP (13 miesięcy, współczynnik ryzyka 0,40; P <0,001). Wskaźniki odpowiedzi były lepsze od MPR-R i MPR (odpowiednio 77% i 68%, w porównaniu z 50% z MP, P <0,001 i P = 0,002, dla porównania z MP). Korzyści z przeżycia bez progresji związane z MPR-R odnotowano u pacjentów w wieku 65 do 75 lat, ale nie u osób w wieku powyżej 75 lat (p = 0,001 dla interakcji między leczeniami). Po terapii indukcyjnej analiza przełomowa wykazała 66% spadek szybkości progresji z MPR-R (współczynnik ryzyka dla porównania z MPR, 0,34; P <0,001), który był niezależny od wieku. Podczas terapii indukcyjnej najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były hematologiczne; neutropenię 4 stopnia stwierdzono u 35%, 32% i 8% pacjentów odpowiednio w grupach MPR-R, MPR i MP. 3-letnia częstość wtórnych guzów wynosiła 7% dla MPR-R, 7% dla MPR i 3% dla MP.
Wnioski
MPR-R znacząco wydłużał czas przeżycia bez progresji u pacjentów ze świeżo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikowali się do przeszczepu, przy czym największe korzyści zaobserwowano u pacjentów w wieku 65 do 75 lat. (Finansowane przez Celgene, MM-015 ClinicalTrials.gov number, NCT00405756.)
Wprowadzenie
Melfalan-prednizon (MP) od dawna jest leczeniem z wyboru u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy są w wieku powyżej 65 lat.1 Wprowadzenie nowych leków w ciągu ostatnich kilku lat znacząco zmieniło leczenie szpiczaka mnogiego. Podaje się, że MP plus talidomid lub bortezomib poprawiają przeżycie wolne od progresji i całkowite przeżycie, w porównaniu z samym MP, 2,3, a te kombinacje są obecnie uważane za nowe standardy opieki nad starszymi pacjentami ze świeżo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do leczenia transplantacja komórek macierzystych.1
Lenalidomid w połączeniu z deksametazonem jest skuteczny w nawrotowym lub opornym szpiczaku mnogim4-6 oraz w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim.7,8 Leczenie podtrzymujące lenalidomidem po autologicznym transplantacji komórek macierzystych poprawia medianę czasu przeżycia wolnego od progresji lub czasu do progresji o co najmniej 50% .9,10 W tym etapie 3, wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu, ocenialiśmy skuteczność i bezpieczeństwo terapii indukcyjnej za pomocą melfalanu-prednizon-lenalidomidu (MPR), a następnie lenalidomidową terapię podtrzymującą (MPR-R). w porównaniu z MPR lub MP bez leczenia podtrzymującego u pacjentów ze świeżo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikowali się do przeszczepu.
Metody
Pacjenci
Pacjenci z objawowym, mierzalnym, nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie byli kandydatami do przeszczepu (?65 lat), kwalifikowali się do tej próby
[hasła pokrewne: więzadło żylne, senzop opinie, psychoterapia warszawa centrum ]

Powiązane tematy z artykułem: psychoterapia warszawa centrum senzop opinie więzadło żylne