Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 6

W tej grupie wiekowej MPR również poprawił przeżycie wolne od progresji w porównaniu z MP (współczynnik ryzyka, 0,62, P = 0,006). U pacjentów w wieku powyżej 75 lat mediana przeżycia wolnego od progresji wynosiła 19 miesięcy w przypadku MPR-R, 12 miesięcy w przypadku MPR i 15 miesięcy w przypadku MP. Tabela 2. Tabela 2. Najlepsza odpowiedź wśród pacjentów w populacji, która zamierza leczyć podczas leczenia podwójnie ślepą próbą. Bardzo dobrą odpowiedź częściową lub lepszą (drugorzędowy punkt końcowy) odnotowano u 50 pacjentów (33%) w grupie MPR-R, 50 (33%) w grupie MPR i 19 (12%) w grupie MP (tab. 2). Mediana czasu do pierwszego dowodu odpowiedzi wynosiła 2 miesiące z MPR-R i MPR i 3 miesiące z MP (p <0,001 dla obu porównań z MP). Mediana czasu trwania całkowitej lub częściowej odpowiedzi była dłuższa w przypadku MPR-R (29 miesięcy) niż w przypadku MPR (13 miesięcy) lub MP (13 miesięcy) (P <0,001 dla obu porównań [MPR-R z MPR i MPR-R z MP)).
Śmierć wystąpiła u 43 pacjentów (28%) w grupie MPR-R, 52 (34%) w grupie MPR i 45 (29%) w grupie MP. Trzyletnia ogólna przeżywalność (wtórny punkt końcowy) wynosiła 70% dla MPR-R, 62% dla MPR i 66% dla MP (ryc. 2C). Dane dotyczące terapii ratunkowej i przeżycia po progresji przedstawiono w Tabeli 2 w Dodatku Uzupełniającym.
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Stopnie 3 i 4 Zdarzenia niepożądane występujące u co najmniej 5% populacji bezpieczeństwa i zdarzeń niepożądanych o znaczeniu klinicznym występujących u co najmniej 2% populacji bezpieczeństwa. Podczas indukcji najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były hematologiczne; hematologiczne zdarzenia niepożądane występowały częściej w grupach lenalidomidowych niż w grupie MP. Neutropenię 4 stopnia zgłoszono u 52 pacjentów (35%) w grupie MPR-R, 49 (32%) w grupie MPR i 12 (8%) w grupie MP; Małopłytkowość stopnia 4 wystąpiła u 17 pacjentów (11%), 19 pacjentów (12%) i 6 pacjentów (4%), odpowiednio (Tabela 3). Czynnik stymulujący kolonizację granulocytów podano 100 pacjentom (67%) w grupie MPR-R, 87 (57%) w grupie MPR i 46 (30%) w grupie MP i nie zwiększało ryzyka zakażenia; Transfuzje płytek przeprowadzono u 8 pacjentów (5%), 6 pacjentów (4%) i 4 pacjentów (3%). Częstość występowania neutropenii z gorączką nie przekraczała 5% w żadnej z grup leczonych; nie było żadnych krwawień. W grupach lenalidomidowych najczęstszymi i nieistotnymi zdarzeniami niepożądanymi o znaczeniu klinicznym były infekcje (tab. 3). Zakrzepica żył głębokich w stopniu 3 lub 4 wystąpiła u 3% pacjentów w grupie lenalidomidu i 1% w grupie MP. Zdarzenia niepożądane spowodowały przerwanie leczenia u 16% pacjentów w grupie MPR-R, 14% w grupie MPR i 5% w grupie MP.
Podczas fazy podtrzymującej MPR-R częstość występowania nowych lub pogorszonych działań niepożądanych stopnia 3. lub 4. była niska (0 do 6%) (tabela 3)
[patrz też: chirurgiczne usuwanie ósemek, acetazolamid, dentysta bielsko ]

Powiązane tematy z artykułem: acetazolamid chirurgiczne usuwanie ósemek dentysta bielsko