Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia ad 5

U pacjenta, który zmarł, zatorowość płucna obejmowała obie główne tętnice płucne. Dodatkowe obserwacje
Zator tętnicy płucnej wykryto u 52 spośród 205 pacjentów, którzy mieli omdlenie o nieokreślonym pochodzeniu (25,4%, 95% CI, 19,4 do 31,3) oraz u 45 z 355 pacjentów, u których stwierdzono potencjalne alternatywne wyjaśnienie omdlenia (12,7%; 95% CI, 9,2 do 16,1). Spośród tych 45 pacjentów, 31 (68,9%) miało homar lub bardziej proksymalną lokalizację skrzepliny na tomografii komputerowej lub ubytek perfuzji większy niż 25% powierzchni obu płuc w badaniu wentylacji perfuzyjnej.
Częstość występowania tachypnei była większa wśród pacjentów z zatorowością płucną niż wśród pacjentów z zatorowością płucną (występującą u 45,4% vs. 7,1% pacjentów), częstość występowania tachykardii (w 33,0% vs 16,2%), niedociśnienie (36,1% vs. 22,9%), objawy kliniczne lub objawy zakrzepicy żył głębokich (w 40,2% vs. 4,5%), wcześniejsza żylna choroba zakrzepowo-zatorowa (w 11,3% vs. 4,3%) i aktywny rak (w 19,6% vs 9,9%). Spośród 97 pacjentów z zatorowością płucną, 24 (24,7%) nie miało klinicznych objawów diagnozy, w tym częstoskurczu komorowego, tachykardii, niedociśnienia lub objawów klinicznych zakrzepicy żył głębokich.
Dyskusja
Nasze badanie wykorzystało systematyczne badanie zatorowości płucnej u dużej grupy pacjentów hospitalizowanych z powodu pierwszego epizodu omdlenia i wykazało wysoką częstość występowania zatorowości płucnej wśród tych pacjentów; Zator tętnicy płucnej potwierdzono u około jednego na sześć pacjentów (17,3%). Chociaż częstość występowania zatorowości płucnej była najwyższa wśród pacjentów, u których stwierdzono omdlenie o nieokreślonym pochodzeniu (25% pacjentów), prawie 13% pacjentów z potencjalnymi alternatywnymi wytłumaczeniami dla omdlenia miało zatorowość płucną. Nie jest zaskakujące, że u pacjentów z dusznością, tachykardią, niedociśnieniem lub klinicznymi objawami zakrzepicy żył częściej występuje zatorowość płucna, podobnie jak u pacjentów z czynnym rakiem. Jednak odsetek pacjentów, którzy nie mieli tych cech, ale mieli obiektywne potwierdzenie zatorowości płucnej, nie był nieistotny.
Niespodziewanie wysoka częstość występowania zatorowości płucnej u naszych pacjentów z omdleniami kontrastuje z tą opisaną gdzie indziej.12-17 Należy jednak zauważyć, że w nielicznych współczesnych badaniach, w których uczestniczyli pacjenci z omdleniami, testy diagnostyczne zatorowości płucnej przeprowadzono tylko wybrane podgrupy, które mogły spowodować potencjalne niedoszacowanie rozpowszechnienia tego zaburzenia naczyniowego. Natomiast nasze badanie obejmowało kolejnych pacjentów, z których wszyscy przeszli opartą na wskazaniach terapię zatorowości płucnej, 5 niezależnie od tego, czy inne wyjaśnienie zasugerowano klinicznie. Nasze badanie obejmowało również wiele ośrodków, a wyniki w ośrodkach były spójne, z przewagą zatorowości płucnej w zakresie od 15 do 20% w ośrodkach.
Niektóre problemy metodyczne w naszym badaniu wymagają komentarza. Najpierw włączono pacjentów do badania, jeśli zostali oni przyjęci na oddział medyczny po zbadaniu w oddziale ratunkowym pod kątem omdlenia, który został zdefiniowany jako całkowita utrata przytomności przez mniej niż minutę, a następnie spontaniczna, pełna rozdzielczość
[przypisy: acetazolamid, anatomia palpacyjna, leczenie kanałowe pod mikroskopem ]

Powiązane tematy z artykułem: acetazolamid anatomia palpacyjna leczenie kanałowe pod mikroskopem