Czestym zjawiskiem, towarzyszacym budowie zastawki trójdzielnej, jest podzial jej na wieksza ilosc platów

Częstym zjawiskiem, towarzyszącym budowie zastawki trójdzielnej, jest podział jej na większą ilość płatów (cuspides), Szczególnie u Suidae może być ich cztery, a nawet pięć różnej wielkości i różnego kształtu. Pod nazwą – strun ścięgnowych (chordae tendineae) rozumiemy nader wytrzymałe nici łączno-tkankowe, ciągnące się od krawędzi wolnych i od powierzchni komorowych płatów zastawki trójdzielnej do – mm. brodawkowatych (mm. papiilares), Mięśni tych jest w komorze prawej zazwyczaj trzy. Każdy z nich ma kształt stożka, wrośniętego podstawą w ścianę komorową, od którego wierzchołka odchodzi do zastawki trójdzielnej pęczek strun ścięgnowych. Skurcz mm. brodawkowatych uniemożliwia wynicowanie się fałdów zastawki trójdzielnej w kierunku przedsionka, oraz zapewnia ,szczelne zamknięcie aparaturą zastawkową ujścia przedsionkowo-komorowego prawego w czasie skurczu komory. Mięśnie brodawkowate nie są jedynymi wyniosłościami ściany komory prawej. Znajdujemy tam jeszcze tzw. -beleczki mięsne (trabeculae carneae), mające postać podłużnych pasem oraz – beleczko poprzeczne(trabeculae transrersae), ciągnące się pod postacią mięsnych lub ścięgnowo-mięsnych pasem od przegrody międzykomorowej do ściany komory. [patrz też: dihydrokwercetyna, terapia behawioralna wrocław, lysoformin ]

Powiązane tematy z artykułem: dihydrokwercetyna lysoformin terapia behawioralna wrocław