Przepisy FDA dotyczące tytoniu – pułapki i możliwości

Po ponad półwiecznej debacie i dyskusji prawdopodobne jest, że w nadchodzącym roku Kongres przejdzie ustawodawstwo wnoszące wyroby tytoniowe pod nadzór Urzędu ds. Żywności i Leków (FDA). Status prawny papierosów to prawdopodobnie jedna z najbardziej paradoksalnych historii w amerykańskiej medycynie i zdrowiu publicznym: najbardziej niebezpieczny produkt prawny w amerykańskim społeczeństwie konsumenckim do tej pory praktycznie nie istniał. Wykorzystując połączenie naukowych dezinformacji, intensywnego politycznego lobbingu i kulturowo rezonujących argumentów, że palacze muszą wziąć osobistą odpowiedzialność za szkody, które ponoszą ze swojego produktu, przemysł tytoniowy walczył z wszelkimi próbami doprowadzenia do produkcji, marketingu i sprzedaży papierosów autorytet FDA lub jakiejkolwiek innej agencji federalnej1. Podczas agresywnego konkurowania ze sobą o udział w rynku (zob. Continue reading „Przepisy FDA dotyczące tytoniu – pułapki i możliwości”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 8

Mieliśmy informacje dotyczące zarówno trendu leżącego u podstaw przed badaniem, jak i jednoczesnej zmiany w sąsiednim kraju. Zebraliśmy szczegółowe informacje prospektywnie na temat palenia tytoniu i ekspozycji na bierne palenie przy użyciu zarówno kwestionariuszy, jak i testów biochemicznych. Konieczne są dalsze badania w celu ustalenia, czy wczesne usprawnienia zostaną utrzymane. Palacze, którzy rzucają palenie, mogą później nawrócić. Odwrotnie, zmiana postaw społecznych może zniechęcić młodych ludzi do rozpalania się, dając dodatkowe korzyści w przyszłości. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 8”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 7

Skromne zmniejszenie o 8% częstości palenia miało miejsce w Nowym Jorku z powodu lokalnych i częściowych ograniczeń (tj. Ograniczeń w niektórych miejscach publicznych, ale nie w innych) w okresie 8 lat przed wprowadzeniem w całym stanie ustawodawstwa antynikotynowego iz powodu nietypowo niski poziom narażenia na dym w stosunku do normy9. Badacze oszacowali, że zmniejszenie częstości występowania wyniosłoby 19%, gdyby lokalne ograniczenia nie wystąpiły. Barone-Adesi i in. porównali liczbę przyjęć do szpitala w zawale mięśnia sercowego przed i po przyjęciu ustawodawstwa dotyczącego palenia tytoniu w Piemoncie, we Włoszech, z liczbą przyjęć w tych samych okresach w poprzednim roku.7 Liczba przyjęć zmniejszyła się u pacjentów w wieku 60 lat wiek lub młodszy (iloraz szans, 0,89; 95% CI, 0,81 do 0,98), ale nie u starszych pacjentów. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 7”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 6

Palacze ci przyczyniają się do zmniejszenia stężenia kotyniny w populacji, ale nie zmniejszają liczby hospitalizacji. Jedno włoskie badanie sugeruje zmniejszenie ostrego zespołu wieńcowego u osób w wieku 60 lat lub młodszych, ale nie u starszych pacjentów.7 Kolejne włoskie badania wykazały zmniejszenie w obu grupach wiekowych.10 W Szkocji zaobserwowaliśmy 8% spadek (95% CI , Od 6 do 10) w ostrym zespole wieńcowym u mężczyzn w wieku 55 lat i młodszych oraz kobiet w wieku 65 lat lub młodszych w porównaniu z 20% zniżką (95% CI, 18 do 22) w przyjęciach z udziałem mężczyzn starszych niż 55 lat i kobiet w wieku powyżej 65 lat. Efekt wieku był widoczny zarówno wśród palaczy, jak i niepalących. Wśród osób niepalących, młodsi pacjenci mieli wyższe wyjściowe stężenie kotyniny, ale podobne zmniejszenie ostrego zespołu wieńcowego (38% vs. 42%). Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 6”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 5

Wśród osób niepalących w wieku 45 lat lub starszych w populacji ogólnej, geometryczny średni poziom kotyniny w ślinie był niższy w obu okresach, ale zmniejszył się o 42%, z 0,43 do 0,25 ng na mililitr.14. Odsetek osób o stężeniu kotyniny więcej niż 0,7 ng na mililitr zmniejszyło się bardziej wśród pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (z 42% do 9%, P <0,001) niż wśród osób w populacji ogólnej (z 35% do 26%, P = 0,02). Wśród palaczy przyjętych do szpitala z powodu ostrego zespołu wieńcowego nie stwierdzono istotnego zmniejszenia liczby samosocjalnej liczby wypalanych papierosów lub średniej geometrycznej kotyniny (z 152 do 147 ng na mililitr; P = 0,72); poziom kotyniny wśród palaczy w ogólnej populacji zmniejszył się z 167 do 103 ng na mililitr.18
Dyskusja
Zauważyliśmy zmniejszenie o 17% liczby hospitalizacji z powodu ostrego zespołu wieńcowego po przyjęciu ustawodawstwa zakazującego palenia; redukcja ta była większa niż tendencja bazowa i jednoczesna zmiana w sąsiednim kraju bez takiego ustawodawstwa. Liczba prewencyjnych przyjęć z udziałem niepalących wyniosła 67% redukcji.
Wczesne przestrzeganie szkockich przepisów było wysokie19. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 5”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym czesc 4

Dlatego ten sam odsetek pacjentów dostarczył informacje w obu okresach (P = 0,80 w teście chi-kwadrat). Wśród osób palących liczba przyjęć spadła o 14% (95% CI, 12 do 16), z 1176 do 1016. Liczba przyjęć wśród byłych palaczy spadła z 953 do 769 (19%, 95% CI, 17 do 21) , a liczba przyjęć wśród osób, które nigdy nie paliły spadła z 677 do 537 (21%, 95% CI, 18 do 24) (Tabela 1). W związku z tym 67% przyjęć uniemożliwiło uchwalenie aktów prawnych dotyczących osób niepalących. Wśród obecnych palaczy redukcja była większa wśród kobiet (19%, 95% CI, od 15 do 23) niż wśród mężczyzn (11%, 95% CI, od 9 do 13) (tabela 1). Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym czesc 4”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym cd

Jednak każda zmiana populacji obejmowałaby zmniejszenie liczby osób palących i zwiększenie liczby byłych palaczy. Dlatego wśród byłych palaczy zmniejszenie liczby osób przyjmujących lekceważy zmniejszenie częstości. Ustawodawstwo bez dymu może zmniejszyć częstość palenia w populacji lub liczbę wypalanych papierosów, ale nie zmieni względnego ryzyka związanego z paleniem określonej liczby papierosów. Wśród palaczy spadek częstości występowania zmniejszyłby liczbę osób przyjmujących, ale nie miałby wpływu na częstość występowania, a zatem zmiana liczby przyjęć jest bardziej znacząca niż przypadki populacyjne. Częstość palenia w populacji osób, które nigdy nie paliły, prawdopodobnie nie zmieni się w ciągu roku wśród pacjentów w grupie wiekowej zagrożonej ostrym zespołem wieńcowym, ponieważ palenie zwykle rozpoczyna się w znacznie młodszym wieku. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym cd”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad

Dolna granica wykrywalności wynosiła 0,1 ng na mililitr. Testy kotyninowe zostały użyte w celu walidacji zgłoszonego palenia i dostarczenia obiektywnej miary narażenia na bierne palenie. Obecni palacze byli określani jako osoby, które zaklasyfikowali się jako palacze i osoby z poziomem kotyniny w surowicy przekraczającym 12 ng na mililitr. Osoby, które nigdy nie paliły, zostały zdefiniowane jako osoby, które zaklasyfikują się jako niepalące, a osoby z poziomem kotyniny 12 ng na mililitr lub mniej. Byli palacze byli określani jako osoby, które zaklasyfikowali się jako byli palacze i osoby z poziomem kotyniny 12 ng na mililitr lub mniej. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym

Ustawa o Paleniu, Opiece Zdrowotnej i Opiece Społecznej, uchwalona w 2005 roku, zakazała palenia we wszystkich zamkniętych miejscach publicznych i miejscach pracy w Szkocji po końcu marca 2006 roku. Ustawodawstwo bez dymu ma na celu ochronę osób niepalących przed biernym dymem, ale może również zmniejszyć ryzyko wśród palaczy z powodu zmniejszonego palenia lub zwiększonego rzucenia palenia.1-4 Osiem badań wykazało zmniejszoną liczbę przyjęć do szpitala z powodu ostrego zespołu wieńcowego po wprowadzeniu takich przepisów5-12. Badania te były ograniczone przez retrospektywne gromadzenie danych, 5- 12 zastosowanie klinicznych znaczników diagnostycznych, 5-12 mylących pod względem wahań sezonowych, 7 i małej liczby pacjentów.5,8,12 Tylko jedno badanie obejmujące 22 pacjentów zawierało informacje o stanie palenia, 12 i brak zawierało informacje na temat narażenia na bierne palenie. Dlatego też badacze nie byli w stanie wykazać, w jakim stopniu ogólna redukcja liczby hospitalizacji wynikała z ochrony przed biernym paleniem. Naszym celem było prospektywne porównanie liczby przyjęć do ostrego zespołu wieńcowego przed i po wdrożeniu ustawodawstwa krajowego, ogólnie i zgodnie z paleniem tytoniu. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym”

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia ad 5

U pacjenta, który zmarł, zatorowość płucna obejmowała obie główne tętnice płucne. Dodatkowe obserwacje
Zator tętnicy płucnej wykryto u 52 spośród 205 pacjentów, którzy mieli omdlenie o nieokreślonym pochodzeniu (25,4%, 95% CI, 19,4 do 31,3) oraz u 45 z 355 pacjentów, u których stwierdzono potencjalne alternatywne wyjaśnienie omdlenia (12,7%; 95% CI, 9,2 do 16,1). Spośród tych 45 pacjentów, 31 (68,9%) miało homar lub bardziej proksymalną lokalizację skrzepliny na tomografii komputerowej lub ubytek perfuzji większy niż 25% powierzchni obu płuc w badaniu wentylacji perfuzyjnej.
Częstość występowania tachypnei była większa wśród pacjentów z zatorowością płucną niż wśród pacjentów z zatorowością płucną (występującą u 45,4% vs. 7,1% pacjentów), częstość występowania tachykardii (w 33,0% vs 16,2%), niedociśnienie (36,1% vs. Continue reading „Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia ad 5”