Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia czesc 4

Nie wprowadzono żadnych korekt w przypadku wielu testów. Wszystkie obliczenia zostały wykonane przy użyciu oprogramowania SPSS, wersja 22.0 (SPSS). Wyniki
Pacjenci
Rycina 1. Rycina 1. Obróbka zatorowości płucnej wśród pacjentów przyjmowanych do szpitala na omdlenie.Tabela 2. Continue reading „Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia czesc 4”

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia cd

Dalsza diagnostyka obejmowała masaż zatoki szyjnej, badanie pochylenia, badanie echokardiograficzne i 24-godzinne rejestrowanie elektrokardiograficzne, jeśli dotyczy. Wkrótce po przyjęciu do szpitala pacjenci otrzymali profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, o ile zostanie to wskazane klinicznie.6 Stwierdzenie zatorowości płucnej
Tabela 1. Tabela 1. Uproszczone wyniki odwiertu do oceny wstępnego prawdopodobieństwa klinicznego zatorowości płucnej. Obecność lub brak zatorowości płucnej oceniano za pomocą zwalidowanego algorytmu opartego na wstępnym prawdopodobieństwie klinicznym i wynikach z test dimeryczny. Continue reading „Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia cd”

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia ad

Badanie zostało zaprojektowane przez pierwszych i ostatnich autorów. Pierwszy autor zapewnia kompletność i dokładność danych i analiz oraz wierność badania do protokołu. Protokół został zatwierdzony przez instytucyjną komisję odwoławczą w każdym uczestniczącym szpitalu. Omdlenie zdefiniowano jako przemijającą utratę przytomności z szybkim początkiem, krótkim czasem trwania (tj. <1 minuta) i spontanicznym ustąpieniem, z oczywistymi przyczynami, takimi jak napad padaczkowy, udar i wykluczona uraz głowy.1-3 Wszyscy pacjenci z omdleniem którzy odwiedzili oddział ratunkowy i zostali przyjęci na oddział medyczny jednego z 11 uczestniczących szpitali ogólnych (2 szpitale akademickie i 9 szpitali nieakademickich, z których każdy służy ponad 100 000 mieszkańców), potencjalnie kwalifikowali się do udziału w badaniu. Continue reading „Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia ad”

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdleń nie jest dobrze udokumentowana, a obecne wytyczne nie zwracają zbytniej uwagi na diagnostyczną terapię zatorowości płucnej u tych pacjentów. Metody
Przeprowadziliśmy systematyczne badania zatorowości płucnej u pacjentów przyjmowanych do 11 szpitali we Włoszech w pierwszym epizodzie omdlenia, niezależnie od tego, czy istnieją alternatywne wyjaśnienia omdlenia. Rozpoznanie zatorowości płucnej zostało wykluczone u pacjentów, którzy mieli niskie kliniczne prawdopodobieństwo wstępne, które zostało określone zgodnie z wynikiem Wells, w połączeniu z negatywnym testem D-dimeru. U wszystkich pozostałych pacjentów wykonano tomografię komputerową płucną lub tomografię płucną z perfuzyjną wentylacją.
Wyniki
W badaniu wzięło udział 560 pacjentów (średni wiek, 76 lat). Continue reading „Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 8

Ryzyko zgonu u pacjentów bez minimalnej choroby resztkowej było niższe w grupie dobranej pod względem HLA niż w grupie krwi pępowinowej, ale różnica nie była znacząca. Stwierdzenie istotnej wartości P dla interakcji między minimalnym resztkowym stanem choroby a grupą dawcy wskazuje, że względna różnica w wynikach pomiędzy pacjentami z minimalną resztkową chorobą i tymi bez minimalnej pozostałości choroby różni się w zależności od grupy dawców. W dopasowanych HLA i niedopasowanych grupach niespokrewnionych donorów obecność minimalnej choroby resztkowej przed przeszczepieniem wiązała się z wyższym ryzykiem zgonu i nawrotu choroby po przeszczepie niż w przypadku braku minimalnej choroby resztkowej, co było podobne do opisanych wyników. W poprzednich raportach, w grupie krwi pępowinowej, ogólna śmiertelność i częstość nawrotów były podobne u pacjentów z minimalną chorobą resztkową i bez minimalnej choroby resztkowej. Obserwacje te nie są całkowicie spójne z poprzednimi doniesieniami na temat przeszczepów od dawców krwi pępowinowej, 23-25, w których wyższe ryzyko nawrotu i niższy wskaźnik przeżycia wolnego od białaczki zaobserwowano u pacjentów z minimalną chorobą resztkową niż u tych bez minimalnej pozostałości choroba. Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 8”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 7

Nie stwierdzono istotnych różnic w śmiertelności bez nawrotu między grupą krwi pępowinowej a grupą niepowiązanych dawców (tabela S3 w dodatku uzupełniającym). Choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi
Szacunkowe prawdopodobieństwo ostrej choroby przeszczepu przeciw gospodarzowi stopnia III lub IV15 wynosiło 18% (25 z 136 pacjentów) w grupie krwi pępowinowej, 14% (49 z 342) w grupie dobranej pod względem HLA i 26% (25 98) w niedopasowanej grupie HLA. Ryzyko ostrej choroby przeszczepu przeciw gospodarzowi w stopniu III lub IV było znamiennie wyższe w grupie niedopasowanej pod względem HLA niż w grupie krwi pępowinowej i niższe w grupie dobranej pod względem HLA niż w grupie krwi pępowinowej, ale żadna różnica nie była znaczący. Ryzyko wystąpienia przewlekłej choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi 16 nie różniło się istotnie pomiędzy grupą krwi pępowinowej a grupą niezwiązanego dawcy, z wyjątkiem grupy dawców szpiku kostnego dobranej pod względem HLA, ale wskaźniki ryzyka w dwóch grupach szpiku kostnego niepowiązanych dawców (w porównaniu z grupą krwi pępowinowej) były podobne, podobnie jak wskaźniki ryzyka w dwóch grupach krwi obwodowej niespokrewnionych dawców. (Szczegóły podano w tabeli S3 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 7”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 6

Nie było żadnych dowodów przeciwko przyjęciu proporcjonalnych zagrożeń w porównaniu grupy krwi pępowinowej z grupą niepowiązanych dawców (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny z pełnym tekstem tego artykułu na stronie). Recydywa
Wystąpiło 20 przypadków nawrotu w grupie krwi pępowinowej, 79 w grupie dobranej do HLA i 24 w grupie niedopasowanej pod względem HLA. Rysunek 1B podsumowuje szacowane prawdopodobieństwa nawrotu w trzech grupach zarówno w nieskorygowanych, jak i skorygowanych analizach. Czteroletnie nieskorygowane oszacowanie ryzyka nawrotu wyniosło 15% (95% CI, 9 do 21) w grupie krwi pępowinowej, 24% (95% CI, 19 do 29) w grupie dobranej pod względem HLA, a 25 % (95% CI, 16 do 34) w niedopasowanej grupie HLA.
Skorygowane ryzyko nawrotu było istotnie wyższe w każdej grupie niepowiązanych dawców niż w grupie krwi pępowinowej (współczynnik ryzyka w grupie dobranej pod względem HLA, 1,95; 95% CI, 1,16 do 3,27; P = 0,01, współczynnik ryzyka w HLA -menuowanej grupy, 1,97, 95% CI, 1,04 do 3,73, P = 0,04). Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 6”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 5

Nieskorygowane i skorygowane szacunki prawdopodobieństwa przeżycia w trzech grupach przedstawiono na rysunku 1A. Po 4 latach nieskorygowane oszacowanie wskaźnika przeżycia wyniosło 71% (95% przedział ufności [CI], 62 do 77) w grupie krwi pępowinowej, 63% (95% CI, 57 do 68) w grupie HLA dobrana grupa i 49% (95% CI, 38 do 58) w niedopasowanej grupie HLA. Skorygowane ryzyko zgonu było wyższe w grupie niedopasowanej pod względem HLA niż w grupie krwi pępowinowej (współczynnik ryzyka 1,91; 95% CI, 1,23 do 2,98; P = 0,004) i było podobne w grupie o dopasowanym HLA i przewodzie – grupa krwi (współczynnik ryzyka, 1,12, 95% CI, 0,77 do 1,63, P = 0,57). Jednak wyniki testu interakcji pomiędzy źródłem dawcy a minimalnym stanem pozostałości resztkowych sugerowały trend w kierunku istotności w porównaniu różnicy między grupą niedopasowaną HLA a grupą krwi pępowinowej według minimalnego stanu choroby resztkowej (P = 0,08 do interakcji), podczas gdy różnica między grupą dobraną pod względem HLA a grupą krwi pępowinowej różniła się istotnie w zależności od minimalnego statusu choroby resztkowej (P = 0,04 dla interakcji).
Tabela 2. Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 5”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową czesc 4

Testy interakcji, które dały wartość P mniejszą niż 0,15, uznano za wystarczająco ważne, aby uzasadnić włączenie do modelu regresji. Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów. Wśród 582 pacjentów uwzględnionych w tej retrospektywnej analizie, 344 otrzymało przeszczep z niezwiązanego z HLA dawcy (107 pacjentów otrzymało przeszczep szpiku kostnego, a 237 – krew obwodową; przeszczep), 98 przeszczepiono od niedopasowanego niedoboru HLA dawcy (28 przeszczepionego szpiku kostnego i 70 przeszczepu krwi obwodowej), a 140 przeszczepiono od dawcy krwi pępowinowej (Tabela 1). Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową czesc 4”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową cd

Ocena ostrej białaczki szpikowej i ostrej białaczki limfatycznej za pomocą cytometrii przepływowej była identyczna, mimo że zastosowano inny panel immunofenotypowy.8 Każdy poziom choroby resztkowej uznano za pozytywny dla minimalnej pozostałości choroby.9 Projekt badania i nadzór
Pierwszy i ostatni autorzy zaprojektowali badanie, podjęli decyzję o przesłaniu manuskryptu do publikacji i zapewnili kompletność i dokładność danych oraz analizę badania. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną zgodę, zgodnie z postanowieniami Deklaracji Helsińskiej. Uzyskano oddzielne zatwierdzenie od komisji odwoławczej Instytutu Badawczego Freda Hutchinsona w celu uzyskania dokumentacji retrospektywnej dla tej analizy, a wszyscy pacjenci uwzględnieni w analizie udzielili pisemnej świadomej zgody na wykorzystanie ich dokumentacji medycznej do Badania.
Analiza statystyczna
Charakterystykę demograficzną pacjentów porównano z użyciem testu chi-kwadrat (zmienne kategoryczne) lub analizy wariancji (zmienne ciągłe). Nieskorygowane oszacowania prawdopodobieństwa całkowitego przeżycia obliczono za pomocą metody Kaplana-Meiera. Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową cd”