Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym ad

W przedklinicznych eksperymentach sorafenib wykazywał działanie antyproliferacyjne w liniach komórkowych wątroby i raka, zmniejszając angiogenezę nowotworu i przekazywanie sygnałów z komórek nowotworowych oraz zwiększoną apoptozę komórek nowotworowych w mysim modelu heteroprzeszczepu ludzkiego raka wątrobowokomórkowego.13 Wyniki niekontrolowanego badania II fazy z udziałem 137 pacjentów z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym i grupą A lub B z Child-Pugh wskazały, że pojedynczy sorafenib może mieć korzystny efekt terapeutyczny. Leczenie sorafenibem powodowało medianę całkowitego przeżycia wynoszącego 9,2 miesiąca i medianę czasu do progresji wynoszącą 5,5 miesiąca (co oceniono na podstawie niezależnej oceny radiologicznej). 14 Na podstawie tych danych przeprowadziliśmy dużą fazę 3, randomizowaną, podwójnie ślepą próbę, badanie kontrolowane placebo w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa sorafenibu u pacjentów z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym.
Metody
Pacjenci
Populacja badana składała się z pacjentów z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym, co potwierdzono analizą patologiczną. Żaden z pacjentów nie był wcześniej leczony ogólnoustrojowo. Continue reading „Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym ad”

Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym

Nie ma skutecznej terapii systemowej u pacjentów z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym. Wstępne badanie sugerowało, że sorafenib, doustny inhibitor wielobazowy receptora czynnika wzrostu śródbłonka, receptora czynnika wzrostu płytkowego i Raf może być skuteczny w przypadku raka wątrobowokomórkowego. Metody
W tym wieloośrodkowym, fazie 3, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu losowo przydzielono 602 pacjentów z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym, którzy nie otrzymali wcześniej leczenia ogólnoustrojowego, aby otrzymać sorafenib (w dawce 400 mg dwa razy na dobę) lub placebo. Pierwszorzędowymi wynikami były całkowite przeżycie i czas do objawowego postępu. Drugorzędne wyniki obejmowały czas do progresji radiologicznej i bezpieczeństwa. Continue reading „Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 8

U niektórych pacjentów pojawiły się dodatkowe mutacje podczas progresji guza po chemioterapii. Dlatego takie mutacje mogą być związane z przesunięciami wywołanymi przez lek w populacjach komórek nowotworowych, odzwierciedlając selekcję klonów podczas leczenia. Uważa się, że mutacja EGFR jest wczesnym zdarzeniem molekularnym w genezie niedrobnokomórkowego raka płuc u osób niepalących na podstawie potencjału transformacji tych mutacji in vitro oraz w modelach myszy.27-30 Chociaż większość niedrobnych – rak płuca wydaje się mieć pojedynczą klonalną mutację EGFR, która jest widoczna w wielu miejscach choroby przerzutowej, rzadkie przypadki raka oskrzelowo-pęcherzykowego mogą występować z wieloogniskowymi guzami, z których każdy zawiera różne mutacje EGFR.17,25 Krążące komórki nowotworowe mogą pochodzić od wielu miejsca chorobowe o różnej odpowiedzi na leczenie i związane są z ewolucją genotypów nowotworów, których nie można ocenić za pomocą pojedynczej biopsji tkanki wykonanej w czasie prezentacji. Brak indukowanej przez leczenie zmiany genetycznej może wyjaśnić, dlaczego ostatnie badania kliniczne inhibitorów kinazy tyrozynowej pierwszego rzutu u pacjentów z mutacjami EGFR wykazały wysoką zgodność między genotypem nowotworu a odpowiedzią kliniczną, 21,31,32 w porównaniu z wcześniejszą drugą linią oraz badania trzeciego rzutu, w których wiele kursów chemioterapii oddzieliło diagnostyczną próbkę nowotworu od klinicznej oceny odpowiedzi na inhibitory kinazy tyrozynowej.33,34 Dlatego badania kliniczne ukierunkowane na genotyp molekularnie ukierunkowanych czynników mogą korzystać z guza w czasie rzeczywistym . genotypowanie, zarówno w formie zbieżnej biopsji guza, jak i analizy krążących komórek nowotworowych. Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 8”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 7

Krążące komórki nowotworowe łatwo zidentyfikowano u wszystkich pacjentów w liczbach, które były wyższe niż te zidentyfikowane przy użyciu wcześniej dostępnych metod, o współczynnik około 100,6-9. Zastosowanie specyficznego dla allelu testu SARMS do identyfikacji mutacji EGFR w rzadkich populacjach komórek było możliwe dzięki nawrotowi natury tych mutacji, przy czym tylko 2 z 31 pacjentów z mutacjami identyfikowanymi przez sekwencjonowanie nie było w panelu testowym. Wraz z układem CTC, badanie SARMS może pozwolić na nieinwazyjne genotypowanie u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, które można powtórzyć w punktach podejmowania decyzji terapeutycznych podczas przebiegu leczenia pacjenta. Genotypowanie krążących komórek nowotworowych okazało się być bardziej czułe niż analiza wolnego plazmowego DNA (P = 0,009), a jednoczesna kwantyfikacja krążących komórek nowotworowych stanowi ważny kontekst do interpretowania wyników genotypowania.
Analiza krążących komórek nowotworowych powszechnie zidentyfikowała mutację oporności na lek T790M u większości pacjentów, u których wystąpiła kliniczna progresja guza podczas leczenia inhibitorami kinazy tyrozynowej. Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 7”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 6

27 nukleotydów, które zostały usunięte w guzie (czarna ramka) są obecne w DNA w CTC (czerwone pole), podczas gdy delecja 15-nukleotydowa w DNA w CTC (czarna ramka) jest obecna w DNA guza (czerwone pole ). Śledzenie CTC reprezentuje bezpośrednie sekwencjonowanie nukleotydów DNA zlizowanego z komórek wychwyconych na chipie CTC, co wskazuje na wysoki stopień wychwyconej czystości komórek nowotworowych. Wrażliwy test SARMS zidentyfikował także rzadkie wtórne mutacje aktywujące EGFR w podgrupie próbek guza, krążących komórek nowotworowych i osocza (tabela 2 i tabela 3 i figura 2A i figura 3 i tabela w dodatkowym dodatku). Aby ocenić znaczenie tych mutacji, monitorowaliśmy genotypy krążących komórek nowotworowych i ilość w czasie w podgrupie pacjentów.
Pomiary seryjne
Szczegółowe analizy seryjne dotyczące ilości i genotypu krążących komórek nowotworowych były dostępne dla czterech pacjentów z mutacjami EGFR po rozpoczęciu leczenia gefitynibem (Figura 2A). Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 6”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 5

Najpierw porównaliśmy mutacje EGFR wykryte w krążących komórkach nowotworowych za pomocą SARMS z mutacjami opisanymi dla próbki nowotworu przy użyciu standardowego sekwencjonowania lub SARMS. Wśród próbek od 20 pacjentów, które były dostępne do analizy molekularnej krążących komórek nowotworowych, SARMS zidentyfikował mutacje EGFR u 19 pacjentów (95%) (Tabela 3). Oprócz pierwotnej mutacji aktywującej, T790M wykryto w krążących komórkach nowotworowych od 2 z 6 pacjentów (33%), którzy mieli odpowiedź na inhibitory kinazy tyrozynowej i od 9 z 14 pacjentów (64%), którzy mieli postęp kliniczny (P = 0,34 ). To stwierdzenie było zgodne z raportowaną częstością występowania T790M (około 50%) u pacjentów z mutacją EGFR, którzy byli poddawani powtórnej biopsji guza po rozwinięciu oporności na inhibitory kinazy tyrozynowej. Niedawne badania donoszą o wykrywaniu mutacji EGFR za pomocą testu SARMS w wolnym DNA plazmy od pacjentów z przerzutującym niedrobnokomórkowym rakiem płuc.24 Dlatego zbadaliśmy dokładność analizy mutacyjnej w oczyszczonych krążących komórkach nowotworowych i wolnej plazmie. Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 5”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc czesc 4

Testowaliśmy przydatność specyficznego dla alleli testu SARMS23 do wykrywania mutacji EGFR w populacjach rzadkich komórek. Ten test jest przeznaczony do wykrywania wielu typów mutacji EGFR związanych z wrażliwością na lek, w tym delecji z eksonu 19 w ramce (łącznie analizowanych jako mutacje Del ) i mutacją lasemi L858R, które razem obejmują 90% mutacji EGFR. Test wykrywa również mutację T790M związaną z opornością na inhibitory kinazy tyrozynowej. 16-18 W celu potwierdzenia wyników testu SARMS, najpierw przeanalizowaliśmy 26 guzów zatopionych w parafinie niedrobnokomórkowych raków płuca uprzednio zidentyfikowanych jako mających mutację EGFR i 8 próbek zgłoszono jako mających allele typu dzikiego przez sekwencjonowanie (Tabela 2). W teście SARMS i sekwencjonowaniu zidentyfikowano tę samą mutację w 25 próbach nowotworu, podczas gdy wszystkie 8 guzów typu dzikiego zostało potwierdzonych jako negatywne, dając czułość 96% i swoistość 100%. Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc czesc 4”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc cd

DNA z osocza izolowano przy użyciu probówek do przygotowywania osocza (Vacutainer PPT) i zestawu QIAmp DNA Blood Midi Kit (Fisher Scientific) i standardowej metody wykorzystującej proteinazę K. W celu identyfikacji mutacji EGFR za pomocą testu SARMS, 1,5 ng DNA było analizowane przy użyciu systemu PCR Real-Time ABI 7500 (Applied Biosystems). Test wykrywa zgrupowane delecje w eksonie 19, insercje w eksonie 20 i mutacje wpływające na kodon 719 (G719X), a także indywidualne mutacje T790M, L858R, L861Q i S768I. Szybkość amplifikacji tych zmutowanych alleli była porównywana z szybkością egzonu 2 EGFR jako kontrolą wewnętrzną. Standardowe dwukierunkowe sekwencjonowanie nukleotydów przeprowadzono przy użyciu chemii terminatora barwnika i sekwenatora Capillary ABI 3100 (Applied Biosystems). Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc cd”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad

W układzie CTC krew przepływa przez 78 000 mikropostów powleczonych EpCAM w kontrolowanych warunkach, które optymalizują wychwytywanie krążących komórek nowotworowych.11 Średnią 132 krążących komórek nowotworowych na mililitr (mediana, 67 komórek na mililitr) izoluje się z wysokiej czystości z praktycznie wszyscy badani pacjenci z rakiem z przerzutami – w tym niedrobnokomórkowy rak płuca i rak prostaty, trzustki, piersi i jelita grubego – ale nie ze zdrowych osób kontrolnych.11 Częstość występowania i ilość krążących komórek nowotworowych, które są izolowane od pacjentów z zaawansowanym rakiem może zatem zapewnić miarę odpowiedzi nowotworu, podczas gdy wysoka czystość takich komórek umożliwia powtarzalną analizę markerów molekularnych. Mutacje aktywujące związane z nowotworem w genie receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) identyfikują pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, którzy mają dramatyczną odpowiedź na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR, w tym gefitynib (Iressa) i erlotynib (Tarceva) .12-14 Jednak większość pacjentów ma nawrót w ciągu roku od rozpoczęcia terapii.15 Badania guzów w nawrocie wskazują na nabycie wtórnej mutacji EGFR, w której metionina jest podstawiona treoniną w pozycji 790 (T790M). Ta mutacja utrudnia wiązanie leku, ale może być podatna na nieodwracalne inhibitory kinazy tyrozynowej drugiej generacji, które tworzą kowalencyjne wiązania krzyżowe z receptorami.16-18 Inne mechanizmy oporności na inhibitory kinazy tyrozynowej zostały również zgłoszone.19,20 Przetestowaliśmy zdolność technik mikroprzepływowych do izolowania wystarczającej liczby krążących komórek nowotworowych od pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, aby umożliwić analizę mutacyjną EGFR.
Metody
Pacjenci i próbki kliniczne
Pacjenci z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca byli rekrutowani zgodnie z jednym z dwóch protokołów zatwierdzonych przez instytucyjną komisję odwoławczą. Łącznie 31 pacjentów z grupy A (pacjenci od do 27 i od 43 do 46), którzy byli leczeni w Massachusetts General Hospital Cancer Center, podarowało 10 ml krwi na jedną lub więcej okazji do analizy chipów CTC. Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc

Zastosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej do nakierowywania genu receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc jest skuteczne, ale ograniczone przez pojawienie się mutacji oporności na lek. Charakterystyka molekularna krążących komórek nowotworowych może dostarczyć strategii nieinwazyjnego monitorowania seryjnego genotypów nowotworu podczas leczenia. Metody
Przechwyciliśmy wysoce oczyszczone krążące komórki nowotworowe z krwi pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc za pomocą mikroprzepływowego urządzenia zawierającego mikroposty pokryte przeciwciałami przeciwko komórkom nabłonkowym. Przeprowadziliśmy analizę mutacyjną EGFR na DNA odzyskanym z krążących komórek nowotworowych, stosując amplifikację reakcji łańcuchowej polimerazy specyficznej względem allelu i porównano wyniki z wynikami uzyskanymi z jednocześnie izolowanego wolnego DNA plazmy i oryginalnych próbek z biopsji guza.
Wyniki
Wyizolowaliśmy krążące komórki nowotworowe od 27 pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (mediana liczby, 74 komórek na mililitr). Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc”