Ostatecznym zadaniem ukladu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg

Ostatecznym zadaniem układu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg, którymi krew, poruszana siłą pędną serca, mogłaby docierać do tkanek. Innymi są warunki hemodynamiczne na drodze od serca do tkanek aniżeli na drodze od tkanek do serca, i z tego powodu rozwój układu tętniczego różni się pod wielu względami od rozwoju układu żylnego. Rozwój układu tętniczego, a zwłaszcza jego części dogłowowej, pozostaje pod silnym wpływem układu skrzelowego i rozwijających się później płuc. U płodu naczynia wyprowadzające krew z serca –pień tętniczy (truncus arteriosus ) i jego przedłużenie – aorta brzuszna (aorta rentraiie) dzieli się po dojściu do układu skrzelowego na sześć parzystych – t t. skrzelowych (aa. Continue reading „Ostatecznym zadaniem ukladu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg”

Uklad przewodniczy serca

Układ przewodniczy serca. Do cech zasadniczych serca należą: automatyzm oraz zdolność wykonywania pracy w pewnym rytmie. Pierwsza z tych cech polega na tym, że w obrębie samego serca powstają bodźce, skłaniające je do skurczu, druga zaś cecha przejawia się w ściśle określonej kolejności faz pracy i faz spoczynku. Istnieją dwie takie fazy zasadnicze, którymi są:- faza skurczu (sytole), po której następuje – faza rozkurczu, czyli faza wypoczynku (diastole) tak w dalszym ciągu naprzemian. Aby praca serca da- wała efekt użyteczny, a nie była -biciem wody w stępie, fazę skurczu komór powinna oczywiście poprzedzać takaż faza skurczu przedsionków. Continue reading „Uklad przewodniczy serca”

Serce jest umieszczone w czesci dolnej sródpiersia klatki piersiowej

Serce jest umieszczone w części dolnej śródpiersia klatki piersiowej, tuż przed przeponą, między obydwoma płucami . Stosunek do płuc, a ściśle mówiąc do opłucnej, wyraża się w tym. że oddzielają one serce od kośćca klatki piersiowej na całym przebiegu, z wyjątkiem drobnej powierzchni okolicy wierzchołka, przylegającej bezpośrednio do żeber. Granicę przednią serca stanowi płaszczyzna przeprowadzona przez trzecie żebro, granica zaś tylna odpowiada płaszczyźnie tnącej żebro VI. Jako całość serce jest ustawione tak, iż podstawa jego jest zwrócona ku górze i nieco ku przodowi, wierzchołek zaś jest skierowany w dół i lekko ku tyłowi, przylegając do ścian klatki piersiowej w obrębie przestrzeni międzyżebrowej . Continue reading „Serce jest umieszczone w czesci dolnej sródpiersia klatki piersiowej”

Uszkodzenie peczka Hisa

Uszkodzenie pęczka Hisa powoduje zaburzenia przewodnictwa bodźców skojarzeniowych, przejawiające się w nieprawidłowości rytmu sercowego. Unerwienie serca. W obrębie mięśniówki sercowej znajdują się liczne komórki nerwowe zwojowe, będące w związku z gałązkami odchodzącymi od układu nerwowego ośrodkowego. Tymi gałązkami są: – gałązki sercowe n. błędnego (rami eardiaei nerri ragi), a więc układu przywspółczulnego oraz- gałązki sercowe współczulne pnia współczulnego szyjnego (rami cardiaei syrnpathici). Continue reading „Uszkodzenie peczka Hisa”

uklad stosunków zostaje zamacony glównie rozwojem watroby oraz zmianami zachodzacymi w obrebie zatoki zylnej serca

Powyższy, dość prosty, układ stosunków zostaje zamącony głównie rozwojem wątroby oraz zmianami zachodzącymi w obrębie zatoki żylnej serca (sinus venosus). Istotnie, wskutek wypączkowania tkanki wątrobotwórczej ze ściany dwunastnicy ulegają przerwaniu żż. krezkowo-pępkowe i żż. pępkowe, podlegając kapilaryzacji w obrębie tkanki wątrobnej. Z odcinków wymienionych żył, które znalazły się w ten sposób między wątrobą i zatoką żylną serca, rozwiną się w przyszłości – ż ż. Continue reading „uklad stosunków zostaje zamacony glównie rozwojem watroby oraz zmianami zachodzacymi w obrebie zatoki zylnej serca”

UKLAD NACZYNIOWY

UKŁAD NACZYNIOWY W zakres-układu naczyniowego wchodzą: -układ tętniczy, prowadzący krew z serca do tkanek,- układ włosowaty, w którego obrębie odbywa się wymiana materii między krwią i tkankami ustroju i stanowiący ogniwo pośredniczące między układem tętniczym i układem żylnym, oraz układ żylny i naczyniowy chłonny, którymi odbywa się powrót krwi wraz z chłonką z tkanek do serca. Jak wiadomo, na drodze między komorą prawą i przedsionkiem lewym serca jest umieszczony układ oddechowy -płuca, posiadający wyosobniony krwiobieg, zwany- nerwobiegiem płucnym. Naczynia, którymi odbywa się krwiobieg płucny nazywamy – układem naczyniowym płucnym. Drogę jaką odbywa krew od komory lewej do prawego przedsionka serca nazywamy krwiobiegiem ogólnym albo wielkim, naczynia zaś wchodzące w skład jego-układem naczyniowym ogólnym. Rozwój układu naczyniowego. Continue reading „UKLAD NACZYNIOWY”

Az do chwili urodzenia galaz plucna lewa pozostaje w zwiazku z lukiem aorty

Jako wynik ostateczny powyższych przemian powstaje następujący stan rzeczy. Z komory prawej serca odchodzi samoistna- t. płucna (a. pulmonalis), powstała z podziału opuszki tętniczej i dzieląca się niebawem na dwie – gałęzie płucne (rami pulmonales), prawą i lewą, które rozwijają się kosztem prawej i lewej tętnic skrzelowych VI. Aż do chwili urodzenia gałąź płucna lewa pozostaje w związku z łukiem aorty za pośrednictwem – przewodu tętniczego Botalla (ductus arteriosus Botalli), przekształcającego się już w pierwszych fazach oddychania płucnego w niedrożne-więzadło tętnicze(lig. Continue reading „Az do chwili urodzenia galaz plucna lewa pozostaje w zwiazku z lukiem aorty”

Serce jest spowite w blone surowicza, zwana osierdziem

Serce jest spowite w błonę surowiczą, zwaną osierdziem(pericardiumf). W błonie tej rozróżniamy dwa listki. – Listek trzewny osierdzia (lamina risceralie pericardii) przyobleka powierzchnię zewnętrzną serca, a doszedłszy do wielkich naczyń sercowych (vv. carae, a. pulmona lis, vv. Continue reading „Serce jest spowite w blone surowicza, zwana osierdziem”

Ciągłe leczenie lenalidomidem w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim

Lenalidomid ma działanie przeciwnowotworowe i immunomodulujące przeciwko szpiczakowi mnogiemu. W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą porównano indukcję lenalidomidem melfalan-prednizon, a następnie utrzymanie lenalidomidu (MPR-R) z melfalanem-prednizonem – lenalidomidem (MPR) lub melfalanem-prednizonem (MP), a następnie placebo u pacjentów w wieku 65 lat lub starsze ze świeżo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim. Metody
Losowo przypisaliśmy pacjentom, którzy nie kwalifikowali się do przeszczepu, aby otrzymali MPR-R (dziewięć 4-tygodniowych cykli MPR, a następnie lenalidomidową terapię podtrzymującą do wystąpienia nawrotu lub progresji choroby [152 pacjentów]) lub do otrzymania MPR (153 pacjentów) lub MP ( 154 pacjentów) bez leczenia podtrzymującego. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas przeżycia bez progresji. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidem w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim”