Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 5

Wyniki skuteczności przedstawiono do 52. tygodnia leczenia tocilizumabem. Dane dotyczące bezpieczeństwa obejmują dane o pełnej ekspozycji dla każdego pacjenta. Ekspozycja poszczególnych pacjentów na tocilizumab była różna, w zależności od okresu od pierwszej dawki tocilizumabu do daty wyłączenia lub wycofania danych (maksymalna ekspozycja, 2,15 roku). Poważne infekcje zostały określone zgodnie z definicją poważnych zdarzeń niepożądanych w Międzynarodowej Konferencji na temat wytycznych dotyczących harmonizacji (patrz protokół i Dodatek dodatkowy) .25
Wyniki
Badana populacja
Tabela 1. Tabela 1. Wyjściowa charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów w populacji, której celem jest leczenie. Tabela 2. Tabela 2. Zmiana od wartości wyjściowej w zestawie podstawowych zmiennych ACR oraz w cechach systemowych i laboratoryjnych młodzieńczego idiopatycznego zapalenia stawów (JIA) podczas fazy podwójnie ślepej. Spośród 112 zakwalifikowanych pacjentów 37 losowo przydzielono do grupy placebo, a 75 do tocilizumabu. Wyjściowe cechy demograficzne i charakterystyki choroby były zrównoważone między grupami (Tabela i Tabela 2). Pacjenci mieli uporczywą chorobę (średni czas trwania, 5 lat) i zapalenie wielostawowe (wysokie liczby aktywnych stawów), a około połowa miała cechy układowe (gorączka lub wysypka) w momencie rejestracji.
Łącznie 20 pacjentów otrzymujących placebo (54%) spełniło kryteria braku odpowiedzi (w tym 13 pacjentów w ciągu pierwszych 2 tygodni), a także pacjenta, który otrzymał tocilizumab (1%); ci pacjenci nie ukończyli fazy podwójnie ślepej próby i przeszli na tocilizumab z otwartą etykietą. W sumie 14 pacjentów (2 pacjentów podczas fazy podwójnie ślepej próby i 12 osób podczas otwartego rozszerzenia) wycofało się z badania (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym).
Skuteczność w fazie podwójnie ślepej
W 12. tygodniu istotnie więcej pacjentów, którzy otrzymali tocilizumab, niż ci, którzy otrzymali placebo, spełniło pierwotny wynik odpowiedzi JIA ACR 30 i braku gorączki (85% vs. 24%, P <0,001) (Tabela 2). Wszystkie 22 wstępnie zdefiniowane drugorzędne punkty końcowe osiągnęły istotność statystyczną (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Istotne różnice we wszystkich zmiennych w zestawie rdzeni ACR dla JIA zaobserwowano pomiędzy grupami tocilizumabu i placebo (tabela 2). Znacznie więcej pacjentów w grupie leczonej tocilizumabem niż w grupie placebo wykazywało odpowiedź JIA ACR 70 (71% vs. 8%, P <0,001) lub odpowiedź JIA ACR 90 (37% w porównaniu z 5%, P <0,001). Objawy ogólnoustrojowe (gorączka i wysypka) oraz nieprawidłowości laboratoryjne (niedokrwistość, trombocytoza i hiperferrycinemia) uległy znacznej poprawie dzięki tocilizumabowi (tab. 2). Korzystając z wcześniej określonych modeli logistyczno-regresyjnych, odkryliśmy, że proporcje pacjentów, którzy osiągnęli pierwotny wynik i kryteria odpowiedzi MIA ACR 30, JIA ACR 50, JIA ACR 70 i JIA ACR 90 były wyższe w grupie tocilizumabu niż w grupie grupa placebo (tabela S3 w dodatkowym dodatku).
Średnie ekspozycje farmakokinetyczne oszacowane na podstawie post hoc u pacjentów ważących mniej niż 30 kg lub 30 kg lub więcej wykazywały podobną ekspozycję
[hasła pokrewne: dentysta wrocław, implanty Warszawa, implanty stomatologiczne warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta wrocław implanty stomatologiczne warszawa implanty Warszawa