Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym ad 6

Całkowita mediana przeżycia była znamiennie dłuższa w grupie otrzymującej sorafenib niż w grupie placebo (10,7 miesiąca w porównaniu z 7,9 miesiąca, współczynnik ryzyka w grupie otrzymującej sorafenib, 0,69, 95% przedział ufności [CI], 0,55 do 0,87, p <0,001) (tabela 2 i Figura 2A). Wskaźniki przeżycia po roku wynosiły 44% w grupie otrzymującej sorafenib i 33% w grupie placebo. Ta znacząca korzyść związana z przeżyciem stanowiła 31% względnej redukcji ryzyka zgonu. Na podstawie tych danych i kierowanych przez wcześniej określoną funkcję wydatków O Briena-Fleminga20 (która przewiduje jednostronny nominalny poziom alfa wynoszący 0,0077 dla tej tymczasowej analizy) niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo zalecił wstrzymanie badania w Luty 2007. Podane tutaj wyniki są ostateczne. Rysunek 3. Rysunek 3. Całkowite przeżycie wybranych podgrup, według wyjściowych czynników prognostycznych. ECOG oznacza Eastern Cooperative Oncology Group. Liczba wyników ECOG sięga od 0 (w pełni aktywna) do 5 (martwa).
Analiza wielowymiarowa z wykorzystaniem modelu proporcjonalnego hazardu Coxa zidentyfikowała osiem podstawowych cech, które były wskaźnikami prognostycznymi dla całkowitego przeżycia: status sprawności ECOG, obecność lub brak makroskopowej inwazji naczyniowej, zakres obciążenia nowotworem (określany jako obecność lub brak naczyń krwionośnych). inwazja, rozprzestrzenianie pozawątrobowe lub oba), status Child-Pugh i mediana poziomów wyjściowych alfa-fetoproteiny, albuminy, fosfatazy alkalicznej i całkowitej bilirubiny. Po skorygowaniu o te czynniki prognostyczne, wpływ sorafenibu na całkowity czas przeżycia pozostawał znaczący (współczynnik ryzyka, 0,73, 95% CI, 0,58 do 0,92, P = 0,004). Wstępnie określona analiza podgrup wykazała korzyść w zakresie przeżycia dla sorafenibu w porównaniu do placebo w większości analizowanych podgrup (ryc. 3).
Czas na symptomatyczną progresję
Mediana czasu do wystąpienia objawowej progresji (która została określona jako spadek o 4 lub więcej punktów w stosunku do wartości wyjściowej w kwestionariuszu FHSI8 lub 4 w przypadku ECOG lub zgonu, w zależności od tego, która z tych dat była wcześniejsza) nie różniła się istotnie między grupą sorafenibu a grupa placebo (odpowiednio 4,1 i 4,9 miesiąca, współczynnik ryzyka, 1,08, 95% CI, 0,88 do 1,31, P = 0,77) (Figura 2B).
Czas na progresję radiologiczną
Do dnia zakończenia 12 maja 2006 r. Nastąpił progres radiologiczny u 263 pacjentów (107 w grupie otrzymującej sorafenib i 156 w grupie otrzymującej placebo). Na podstawie niezależnego przeglądu danych radiologicznych mediana czasu do wystąpienia progresji była istotnie dłuższa w grupie otrzymującej sorafenib niż w grupie placebo (5,5 vs 2,8 miesiąca, współczynnik ryzyka, 0,58, 95% CI, 0,45 do 0,74; 0,001) (tabela 2 i rysunek 2C). Szacowana stopa przeżycia bez progresji po 4 miesiącach wynosiła 62% w grupie otrzymującej sorafenib i 42% w grupie placebo.
Wskaźniki odpowiedzi i współczynnik kontroli choroby
W grupie sorafenibu 7 pacjentów (2%) miało częściową odpowiedź, a 211 (71%) miało stabilną chorobę (według RECIST), podczas gdy w grupie placebo 2 pacjentów (1%) miało częściową odpowiedź i 204 (67 %) miał stabilną chorobę (tabela 2). W żadnej z grup nie było pełnych odpowiedzi. Wskaźnik kontroli choroby był znacząco wyższy w grupie sorafenibu niż w grupie placebo (43% vs
[podobne: hiv blog, urolog na nfz wrocław, zastawka eustachiusza ]

Powiązane tematy z artykułem: hiv blog urolog na nfz wrocław zastawka eustachiusza