Cytotoksyny nie posiadaja takiej swoistosci

Dało to- powód do nazywania tych ciał nie cytolizynami, lecz cytotoksynami, a surowicę zawierającą cytotoksynę – surowicą cytotoksyczną. Surowice mogą być różne – w zależności od narządu, którym posługiwano się w charakterze antygenu, Mamy więc surowice hepatotoksyczne; nefrotoksyczne itd. i dają one uszkodzenie właściwych sobie narządów zarówno czynnościowe, jak i anatomiczne. Cytotoksyny nie posiadają takiej swoistości, jak np. inne ciała odpornościowe. Continue reading „Cytotoksyny nie posiadaja takiej swoistosci”

Przedsionek prawy

Przedsionek prawy (atrium dex t. } ma postać nieprawidłowej jamy, odgraniczonej od przedsionka lewego-przegrodą międzyprzedsionkową (septum Atriorum). Na przegrodzie tej widnieje płytki wycisk, tzw. – dół owalny (fossa oralis), obramowany zgrubiałym – rąbkiem dołu owalnego (limbus fossae ov aiis), Dół owalny stanowi ślad otworu owalnego (fororale), który w życiu płodowym zapewniał połączenie przedsionka prawego z przedsionkiem lewym. Powierzchnia prawa albo grzbietowa serca konia. Continue reading „Przedsionek prawy”

zastawka

W ujściu przedsionkowo-komorowym lewym (ostium atriorentriculare sin. ), prowadzącym z przedsionka lewego do komory lewej, widnieje- zastawka dwudzielna (ralrula bicuspidaiis) , składająca się tylko z dwóch – płatów (cuspidee). Poza tym zastawka ta wykazuje wiele podobieństwa do zastawki trójdzielnej serca żylnego, gdyż przymocowują się do niej struny ścięgnowe (chordae tendineae), odchodzące od dwóch – mm. brodawkowatych (mm. papillares}. Continue reading „zastawka”

Ostatecznym zadaniem ukladu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg

Ostatecznym zadaniem układu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg, którymi krew, poruszana siłą pędną serca, mogłaby docierać do tkanek. Innymi są warunki hemodynamiczne na drodze od serca do tkanek aniżeli na drodze od tkanek do serca, i z tego powodu rozwój układu tętniczego różni się pod wielu względami od rozwoju układu żylnego. Rozwój układu tętniczego, a zwłaszcza jego części dogłowowej, pozostaje pod silnym wpływem układu skrzelowego i rozwijających się później płuc. U płodu naczynia wyprowadzające krew z serca –pień tętniczy (truncus arteriosus ) i jego przedłużenie – aorta brzuszna (aorta rentraiie) dzieli się po dojściu do układu skrzelowego na sześć parzystych – t t. skrzelowych (aa. Continue reading „Ostatecznym zadaniem ukladu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg”

Az do chwili urodzenia galaz plucna lewa pozostaje w zwiazku z lukiem aorty

Jako wynik ostateczny powyższych przemian powstaje następujący stan rzeczy. Z komory prawej serca odchodzi samoistna- t. płucna (a. pulmonalis), powstała z podziału opuszki tętniczej i dzieląca się niebawem na dwie – gałęzie płucne (rami pulmonales), prawą i lewą, które rozwijają się kosztem prawej i lewej tętnic skrzelowych VI. Aż do chwili urodzenia gałąź płucna lewa pozostaje w związku z łukiem aorty za pośrednictwem – przewodu tętniczego Botalla (ductus arteriosus Botalli), przekształcającego się już w pierwszych fazach oddychania płucnego w niedrożne-więzadło tętnicze(lig. Continue reading „Az do chwili urodzenia galaz plucna lewa pozostaje w zwiazku z lukiem aorty”

uklad stosunków zostaje zamacony glównie rozwojem watroby oraz zmianami zachodzacymi w obrebie zatoki zylnej serca

Powyższy, dość prosty, układ stosunków zostaje zamącony głównie rozwojem wątroby oraz zmianami zachodzącymi w obrębie zatoki żylnej serca (sinus venosus). Istotnie, wskutek wypączkowania tkanki wątrobotwórczej ze ściany dwunastnicy ulegają przerwaniu żż. krezkowo-pępkowe i żż. pępkowe, podlegając kapilaryzacji w obrębie tkanki wątrobnej. Z odcinków wymienionych żył, które znalazły się w ten sposób między wątrobą i zatoką żylną serca, rozwiną się w przyszłości – ż ż. Continue reading „uklad stosunków zostaje zamacony glównie rozwojem watroby oraz zmianami zachodzacymi w obrebie zatoki zylnej serca”

Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 4

Analizę skuteczności przeprowadzono na podstawie zamiaru leczenia w przypadku wszystkich punktów końcowych skuteczności. Analiza bezpieczeństwa obejmowała pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę przypisanego leczenia badawczego. Dane odpowiedzi porównywano z użyciem testu chi-kwadrat. Dane dotyczące czasu do wystąpienia analizowano metodą Kaplana-Meiera, a grupy leczenia porównywano z użyciem testu log-rank. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 4”

Ciągłe leczenie lenalidomidem w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 2

Kryterium wykluczenia było bezwzględna liczba neutrofilów mniejsza niż 1500 na milimetr sześcienny, liczba płytek krwi mniejsza niż 75 000 na milimetr sześcienny, poziom hemoglobiny poniżej 8,0 g na decylitr, niewydolność nerek (poziom kreatyniny w surowicy> 2,5 mg na decylitr [> 221 ?mol na litr]) i obwodowej neuropatii stopnia 2 lub wyższego. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną, świadomą zgodę. Badanie zostało zatwierdzone przez komisje egzaminacyjne instytucji uczestniczących ośrodków i zostało przeprowadzone zgodnie z Deklaracją Helsińską i Międzynarodową Konferencją na temat Wytycznych w sprawie Harmonizacji dla Dobrej Praktyki Klinicznej. Projekt badania i nadzór
Badanie, przeprowadzone w 82 centrach w Europie, Australii i Izraelu, zwerbowało pacjentów od lutego 2007 r. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidem w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 2”

Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów

Systemowe młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIA) jest najcięższym podtypem MIZS; opcje leczenia są ograniczone. Interleukina 6 odgrywa patogenną rolę w układowym MIZS. Metody
Losowo przypisaliśmy 112 dzieci, w wieku od 2 do 17 lat, z aktywnym układowym MIZS (czas trwania ? 6 miesięcy i niewystarczającą odpowiedzą na niesteroidowe leki przeciwzapalne i glikokortykoidy) na przeciwciało przeciwko receptorowi interleukiny 6 tocilizumab (w dawce 8 mg za kilogram masy ciała, jeżeli waga była ?30 kg lub 12 mg na kilogram, jeśli masa była <30 kg) lub placebo podawano dożylnie co 2 tygodnie podczas 12-tygodniowej fazy podwójnie ślepej. Pacjenci spełniający wstępnie zdefiniowane kryteria braku odpowiedzi otrzymali tocilizumab z otwartym oznakowaniem. Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów”

Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 7

Neutropenię i trombocytopenię 4 stopnia zgłaszano odpowiednio u 2 pacjentów (2%) i 5 pacjentów (6%). Czynnik stymulujący kolonię granulocytów podano 27 pacjentom (31%) podczas leczenia podtrzymującego lenalidomidem; (1%) otrzymywało transfuzje płytek krwi. Nie zgłaszano przypadków neutropenii z gorączką lub krwawieniem stopnia 3 lub 4 podczas leczenia podtrzymującego. Zakrzepica żył głębokich odnotowano u 2 pacjentów (2%) w grupie MPR-R i (1%) w grupie MPR; 8% pacjentów przerwało leczenie lenalidomidu z powodu działań niepożądanych. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 7”