Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym

Ustawa o Paleniu, Opiece Zdrowotnej i Opiece Społecznej, uchwalona w 2005 roku, zakazała palenia we wszystkich zamkniętych miejscach publicznych i miejscach pracy w Szkocji po końcu marca 2006 roku. Ustawodawstwo bez dymu ma na celu ochronę osób niepalących przed biernym dymem, ale może również zmniejszyć ryzyko wśród palaczy z powodu zmniejszonego palenia lub zwiększonego rzucenia palenia.1-4 Osiem badań wykazało zmniejszoną liczbę przyjęć do szpitala z powodu ostrego zespołu wieńcowego po wprowadzeniu takich przepisów5-12. Badania te były ograniczone przez retrospektywne gromadzenie danych, 5- 12 zastosowanie klinicznych znaczników diagnostycznych, 5-12 mylących pod względem wahań sezonowych, 7 i małej liczby pacjentów.5,8,12 Tylko jedno badanie obejmujące 22 pacjentów zawierało informacje o stanie palenia, 12 i brak zawierało informacje na temat narażenia na bierne palenie. Dlatego też badacze nie byli w stanie wykazać, w jakim stopniu ogólna redukcja liczby hospitalizacji wynikała z ochrony przed biernym paleniem. Naszym celem było prospektywne porównanie liczby przyjęć do ostrego zespołu wieńcowego przed i po wdrożeniu ustawodawstwa krajowego, ogólnie i zgodnie z paleniem tytoniu. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym”

Azbest i jego choroby

Azbest, dobrze znany czynnik rakotwórczy, jest odpowiedzialny za dramatyczny wzrost częstości występowania międzybłoniaka opłucnej u mężczyzn w krajach zachodnich w ciągu ostatnich 40 lat. Wzrost ten jest wynikiem dużego narażenia na działanie azbestu przez całą siłę roboczą od lat 30-tych do 80-tych. Charakter skutków azbestu dla zdrowia jest również jedną z najbardziej kontrowersyjnych kwestii w zakresie zdrowia w miejscu pracy, a także w bogatej literaturze naukowej na ten temat, udokumentowano prawie każdą możliwą opinię. W tej książce naukowcy z długą historią badań nad azbestem obejmują szeroki zakres tematów. 16 rozdziałów dotyczy etiologii, diagnozy, rokowania i leczenia pylicy azbestowej, raka płuc związanego z azbestem oraz międzybłoniaka opłucnej i otrzewnej. Continue reading „Azbest i jego choroby”

Guzy mnogie u dziecka z mutacjami linii komórkowej w TP53 i PTEN

TP53, gen supresorowy guza, jest często inaktywowany przez mutacje somatyczne w raku. Dziedziczenie heterozygotycznej mutacji TP53 prowadzi do syndromu Li-Fraumeni z dziedziczną predyspozycją do raka.1 Mutacja genu PTEN w linii płciowej jest powiązana z zespołem Cowdena z rodzinną podatnością na wiele hamartoma i rakiem piersi, tarczycy, i ośrodkowy układ nerwowy. 2 Opisujemy dziecko, które odziedziczyło mutacje zarówno TP53, jak i PTEN.
Ryc. 1. Continue reading „Guzy mnogie u dziecka z mutacjami linii komórkowej w TP53 i PTEN”

Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym ad

W przedklinicznych eksperymentach sorafenib wykazywał działanie antyproliferacyjne w liniach komórkowych wątroby i raka, zmniejszając angiogenezę nowotworu i przekazywanie sygnałów z komórek nowotworowych oraz zwiększoną apoptozę komórek nowotworowych w mysim modelu heteroprzeszczepu ludzkiego raka wątrobowokomórkowego.13 Wyniki niekontrolowanego badania II fazy z udziałem 137 pacjentów z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym i grupą A lub B z Child-Pugh wskazały, że pojedynczy sorafenib może mieć korzystny efekt terapeutyczny. Leczenie sorafenibem powodowało medianę całkowitego przeżycia wynoszącego 9,2 miesiąca i medianę czasu do progresji wynoszącą 5,5 miesiąca (co oceniono na podstawie niezależnej oceny radiologicznej). 14 Na podstawie tych danych przeprowadziliśmy dużą fazę 3, randomizowaną, podwójnie ślepą próbę, badanie kontrolowane placebo w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa sorafenibu u pacjentów z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym.
Metody
Pacjenci
Populacja badana składała się z pacjentów z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym, co potwierdzono analizą patologiczną. Żaden z pacjentów nie był wcześniej leczony ogólnoustrojowo. Continue reading „Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym ad”

Molekularna podstawa ludzkiego raka

Ta wspaniała książka, skierowana do szerokiego grona odbiorców klinicznych i laboratoryjnych, zawiera 12 rozdziałów 14 młodych badaczy aktywnych w dziedzinach, o których piszą. Rozdziały są pogrupowane według klas genów istotnych dla nowotworu w większości przypadków, a nie według miejsca narządu lub kategorii choroby. Praca jest wyjątkowo dobrze napisana, dobrze wykonana i wypełniona informacyjnymi postaciami i tabelami. Jest szeroko cytowany, z ponad 1500 cytowań. Niestety, istnieją tylko sporadyczne odniesienia z 1992 roku i żadne, które mogłem znaleźć od 1993 roku. Continue reading „Molekularna podstawa ludzkiego raka”

Hematologiczne i Oncologic Emergencies

Ilość informacji ważnych dla opieki nad pacjentami z chorobą hematologiczną i onkologiczną rozwinęła się w takim stopniu, że standardowe podręczniki obejmujące te dziedziny wymagają co najmniej dwóch tomów i ponad 4000 stron, aby omówić podstawy. Ta stale rosnąca baza wiedzy doprowadziła do dwóch trendów w publikacji. Z jednej strony, obszerne podręczniki podspecjalizmu w takich dziedzinach, jak medycyna transfuzji czy hemostaza dostarczają szczegółowych informacji potrzebnych badaczowi lub lekarzowi z subspecjalnym zainteresowaniem. Z drugiej strony, krótsze książki z bardziej ogólnym ukierunkowaniem prezentują lub podkreślają praktyczne zarządzanie kliniczne. Hematologiczne i Oncologic Emergencies jest tego drugiego typu, koncentrując się na diagnozie i zarządzaniu częściej spotykanych nagłych przypadków w hematologii i onkologii. Continue reading „Hematologiczne i Oncologic Emergencies”