Poszczególne peczki miesniowe

Poszczególne pęczki mięśniowe wykazują przebieg nader zawiły, albowiem są ułożone w różnych kierunkach, a ponadto na różnych głębokościach ścian komorowych. Wszystko to razem uniemożliwia wprost zdanie dokładnego sprawozdania z utkania mięśniówki sercowej. Pod względem biomechanicznym umięśnienie komór może być uważane za rodzaj swoistego splotu mięśniowego. Mięśniówka sercowa, o czym już była wielokrotnie wzmianka, a w szczególności mięśniówka komorowa jest swoistym silnikiem, włączonym w układ krwionośny. Siła mięśniówki zależy od ilości miocytów sercowych (n) i od wielkości ich skrócenia w czasie skurczu serca. Continue reading „Poszczególne peczki miesniowe”

sila skurczu poszczególnego miocytu sercowego

W ten sposób powstaną dwie teoretyczne półkule, które przy każdym wzroście ciśnienia wewnątrzkomorowego będą miały dążność do wzajemnego oddalania się. Ażeby tej dążności móc się przeciwstawić, mięśniówka musi w sobie wzbudzić siłę, przynajmniej równą sile oddalającej owe półkule. W przetłumaczeniu na język potoczny, powyższy wzór oznacza, że siła skurczu poszczególnego miocytu sercowego jest tym większa, im większa jest pojemność komory sercowej. Albo innymi słowy: siła skurczu miocytów sercowych zależy od ich długości w czasie rozkurczu, skutkiem czego następstwem większego wypełnienia krwią komór jest ich mocniejszy skurcz. Pracę silnika sercowego mierzymy iloczynem wypchniętej krwi przez wzbudzone ciśnienie. Continue reading „sila skurczu poszczególnego miocytu sercowego”

Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 9

W analizie regresji Coxa konwersja kultury plwociny, w tym przypisanie leku do badania i obecność lub brak kawitacji w badaniu radiologicznym klatki piersiowej (zmienna warstwowa), współczynnik ryzyka dla wydłużonego czasu do konwersji na ujemną hodowlę plwociny ocenianą przy użyciu MGIT wyniósł 0,58 (przedział ufności 95% [CI], 0,39 do 0,89) w grupie 100 mg i 0,63 (95% CI, 0,42 do 0,96) w grupie 200 mg. Współczynnik ryzyka dla wydłużonego czasu do konwersji na ujemną hodowlę plwociny ocenianą przy użyciu podłoża stałego wynosił 0,54 (95% CI, 0,36 do 0,81) w grupie 100 mg i 0,44 (95% CI, 0,29 do 0,64) w grupa 200 mg. Dyskusja
W tym badaniu, w którym zastosowano ostrą definicję konwersji kultury plwociny (pięć kolejnych tygodniowych hodowli, które były negatywne dla M. tuberculosis) i bardziej wrażliwy system hodowli (MGIT) niż stałe podłoże do wykrywania żywych M. Continue reading „Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 9”

Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 2

U tych pacjentów często rozwijają się znaczne uszkodzenia stawów i niepełnosprawność.2,3 Leczenie pozostaje wyzwaniem ze względu na ograniczoną skuteczność metotreksatu 4 i inhibitorów czynnika martwicy nowotworu [6, 6] oraz z powodu dużej toksyczności glukokortykoidów o wysokiej dawce. Skuteczność inhibitora interleukiny-1 anakinry odnotowano w podgrupie pacjentów.7-9 W układowym MIZS znacznie podwyższone poziomy interleukiny 6 w surowicy i mazi stawowej są związane z wieloma cechami klinicznymi i laboratoryjnymi.10-15 Tocilizumab (Actemra, Hoffmann-La Roche) jest humanizowanym, antyludzkim przeciwciałem monoklonalnym interleukiny-6, które blokuje rozpuszczalne i związane z błoną receptory. Poprzednie badanie z projektem wycofania wykazało, że tocilizumab w dawce 8 mg na kilogram masy ciała, podawany co 2 tygodnie, poprawiał kliniczne i laboratoryjne cechy układowego JIA.16
To badanie fazy 3 przeprowadzono w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa tocilizumabu u dzieci z układowym MIZS. Dzieci leczono schematem dawkowania opartym na masie ciała i pochodzącym z modelowania i symulacji (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 2”