Ciala Malphikiego

Ciała Malphikiego, którego część środkową stanowi – ośrodek rozrodczy, obfitujący w limfoblasty. Ciałka Malpighiego posiadają kształt kulisty lub jajowaty, a całokształt ich jest ujmowany pod nazwą – miąższu białego. Pozostały miąższ śledziony, zabarwiony bardziej czerwono, ma nazwę – miąższu czerwonego . Prócz limfocytów, miąższ śledziony zawiera swoiste komórki, zaliczane do kategorii histiocytów, tzw. splenocyty. Continue reading „Ciala Malphikiego”

Serce

Z zatoki żylnej krew przenika do workowatego- przedsionka wspólnego (atrium comm. ), a dalej do trzeciego odcinka serca, tj. do komory wspólnej (rentriculus comm. ) . Komorę sercową wspólną opuszcza krew za pośrednictwem – opuszki tętniczej (bulbus arteriosus), przechodzącej niebawem w nieparzystą – aortę brzuszną (aorta reruralie), umieszczoną pod układem skrzelowym. Continue reading „Serce”

Czestym zjawiskiem, towarzyszacym budowie zastawki trójdzielnej, jest podzial jej na wieksza ilosc platów

Częstym zjawiskiem, towarzyszącym budowie zastawki trójdzielnej, jest podział jej na większą ilość płatów (cuspides), Szczególnie u Suidae może być ich cztery, a nawet pięć różnej wielkości i różnego kształtu. Pod nazwą – strun ścięgnowych (chordae tendineae) rozumiemy nader wytrzymałe nici łączno-tkankowe, ciągnące się od krawędzi wolnych i od powierzchni komorowych płatów zastawki trójdzielnej do – mm. brodawkowatych (mm. papiilares), Mięśni tych jest w komorze prawej zazwyczaj trzy. Każdy z nich ma kształt stożka, wrośniętego podstawą w ścianę komorową, od którego wierzchołka odchodzi do zastawki trójdzielnej pęczek strun ścięgnowych. Continue reading „Czestym zjawiskiem, towarzyszacym budowie zastawki trójdzielnej, jest podzial jej na wieksza ilosc platów”

Wynioslosci te sa ujmowane wspólna nazwa -miesni grzebieniastych

Wyniosłości te są ujmowane wspólną nazwą –mięśni grzebieniastych (mm. pectinati) . Mięśnie grzebieniaste ześrodkowują się głównie w zachyłku przedsionka prawego, zwanym – uszkiem prawym (auricula dext. ), którego znaczenie nie jest dostatecznie wyświetlone. Pomiędzy poszczególnymi beleczkami mm. Continue reading „Wynioslosci te sa ujmowane wspólna nazwa -miesni grzebieniastych”

zastawka

W ujściu przedsionkowo-komorowym lewym (ostium atriorentriculare sin. ), prowadzącym z przedsionka lewego do komory lewej, widnieje- zastawka dwudzielna (ralrula bicuspidaiis) , składająca się tylko z dwóch – płatów (cuspidee). Poza tym zastawka ta wykazuje wiele podobieństwa do zastawki trójdzielnej serca żylnego, gdyż przymocowują się do niej struny ścięgnowe (chordae tendineae), odchodzące od dwóch – mm. brodawkowatych (mm. papillares}. Continue reading „zastawka”

Od jamy przedsionka prawego Jest oddzielony przedsionek lewy

Od jamy przedsionka prawego Jest oddzielony przedsionek lewy – przegrodą miedzyprzedsionkową (septum atriorum. ), o której już była wzmianka powyżej . Ściany przedsionka lewego są cienkie, co się tłumaczy tym, że mechaniczne jego zadania są niewielkie i polegają jedynie na przyśpieszeniu przelewu krwi w kierunku komory lewej. Na granicy między przedsionkiem lewym i lewą komorą widnieje obszerne- ujście przedsionkowo-komorowe lewe (ostium. atriorentriculare sin. Continue reading „Od jamy przedsionka prawego Jest oddzielony przedsionek lewy”

Serce jest umieszczone w czesci dolnej sródpiersia klatki piersiowej

Serce jest umieszczone w części dolnej śródpiersia klatki piersiowej, tuż przed przeponą, między obydwoma płucami . Stosunek do płuc, a ściśle mówiąc do opłucnej, wyraża się w tym. że oddzielają one serce od kośćca klatki piersiowej na całym przebiegu, z wyjątkiem drobnej powierzchni okolicy wierzchołka, przylegającej bezpośrednio do żeber. Granicę przednią serca stanowi płaszczyzna przeprowadzona przez trzecie żebro, granica zaś tylna odpowiada płaszczyźnie tnącej żebro VI. Jako całość serce jest ustawione tak, iż podstawa jego jest zwrócona ku górze i nieco ku przodowi, wierzchołek zaś jest skierowany w dół i lekko ku tyłowi, przylegając do ścian klatki piersiowej w obrębie przestrzeni międzyżebrowej . Continue reading „Serce jest umieszczone w czesci dolnej sródpiersia klatki piersiowej”

Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 9

W analizie regresji Coxa konwersja kultury plwociny, w tym przypisanie leku do badania i obecność lub brak kawitacji w badaniu radiologicznym klatki piersiowej (zmienna warstwowa), współczynnik ryzyka dla wydłużonego czasu do konwersji na ujemną hodowlę plwociny ocenianą przy użyciu MGIT wyniósł 0,58 (przedział ufności 95% [CI], 0,39 do 0,89) w grupie 100 mg i 0,63 (95% CI, 0,42 do 0,96) w grupie 200 mg. Współczynnik ryzyka dla wydłużonego czasu do konwersji na ujemną hodowlę plwociny ocenianą przy użyciu podłoża stałego wynosił 0,54 (95% CI, 0,36 do 0,81) w grupie 100 mg i 0,44 (95% CI, 0,29 do 0,64) w grupa 200 mg. Dyskusja
W tym badaniu, w którym zastosowano ostrą definicję konwersji kultury plwociny (pięć kolejnych tygodniowych hodowli, które były negatywne dla M. tuberculosis) i bardziej wrażliwy system hodowli (MGIT) niż stałe podłoże do wykrywania żywych M. Continue reading „Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 9”

Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 8

Stężenie delamanidu w osoczu zmniejszało się gwałtownie (okres półtrwania, 38 godzin) po odstawieniu leku. Środki farmakokinetyczne (maksymalne stężenie po porannych i wieczornych dawkach, minimalne stężenie i pole pod krzywą stężenia w osoczu – czas od 0 do 24 godzin) dla delamanidu w dniu 56 przedstawiono w Dodatku Uzupełniającym. Konwersja plwociny i kultury
Ryc. 2. Continue reading „Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 8”

Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 4

Analizę skuteczności przeprowadzono na podstawie zamiaru leczenia w przypadku wszystkich punktów końcowych skuteczności. Analiza bezpieczeństwa obejmowała pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę przypisanego leczenia badawczego. Dane odpowiedzi porównywano z użyciem testu chi-kwadrat. Dane dotyczące czasu do wystąpienia analizowano metodą Kaplana-Meiera, a grupy leczenia porównywano z użyciem testu log-rank. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 4”