Zjawisko bakteriolizy dotyczy nie tylko przecinkowców

Zjawisko bakteriolizy dotyczy nie tylko przecinkowców- cholery, ale także pałeczek duru brzusznego, para durów, dżumy i innych, jeżeli surowice zawierały odpowiednie rozpuszczalniki dla właściwych zarazków. Dalej okazało się, że rozpuszczające działanie surowicy istnieje nie tylko na ciała bakteryjne, ale także na różne komórki, które ulegają rozpuszczeniu pod wpływem surowic, jeżeli surowica zawiera ciała skierowane przeciw danym komórkom, Do rozpuszczania bakterii lub komórek potrzebne są dwa ciała w surowicy krwi, które biorą udział w zjawisku rozpuszczania. Jedno z nich łatwo ulega zniszczeniu w wyższych ciepłotach oraz przy dłuższym przechowywaniu surowicy i znajduje się zarówno w surowicach odpornościowych, jak i normalnych. To ciało nazywa się – według Buchnera – aleksyną, według Ehrlicha komplementem, czyli dopełniaczem, a według Mieczroikowa cytazą. Dopełniacz znajduje się nie tylko we krwi; ale także w płynach ustrojowych, zwłaszcza w wysiękach. Continue reading „Zjawisko bakteriolizy dotyczy nie tylko przecinkowców”

W sklad dopelniacza wchodza przede wszystkim frakcje bialkowe i budowa jego jest bardzo zlozona

W skład dopełniacza wchodzą przede wszystkim frakcje białkowe i budowa jego jest bardzo złożona. Miejscem powstawania dopełniacza- według niektórych autorów są leukocyty, według innych -śledziona i węzły chłonne oraz wątroba , układ siateczkowo-śródbłonkowy. Bordet Gengou stwierdzili, że w chwili wiązania się antygenu z właściwym dwuchwytnikiem dopełniacz wiąże się z tym zespołem i znika z surowicy. Jeżeli np. świeżą surowicę normalnego zwierzęcia zmieszać z przecinkowcem cholery, poddanym uprzednio działaniu inaktywowanej surowicy przeciw cholerze, to jest jakiej surowicy, która przez ogrzanie straciła swój dopełniacz, to świeża surowica oddając swój dopełniacz do zespołu antygen plus dwuchwytnik traci zdolność wywoływania hemolizy lub bakteriolizy po zmieszaniu jej z odpowiednim innym dwuchwytnikiem i antygenem. Continue reading „W sklad dopelniacza wchodza przede wszystkim frakcje bialkowe i budowa jego jest bardzo zlozona”

Ciala Malphikiego

Ciała Malphikiego, którego część środkową stanowi – ośrodek rozrodczy, obfitujący w limfoblasty. Ciałka Malpighiego posiadają kształt kulisty lub jajowaty, a całokształt ich jest ujmowany pod nazwą – miąższu białego. Pozostały miąższ śledziony, zabarwiony bardziej czerwono, ma nazwę – miąższu czerwonego . Prócz limfocytów, miąższ śledziony zawiera swoiste komórki, zaliczane do kategorii histiocytów, tzw. splenocyty. Continue reading „Ciala Malphikiego”

Czestym zjawiskiem, towarzyszacym budowie zastawki trójdzielnej, jest podzial jej na wieksza ilosc platów

Częstym zjawiskiem, towarzyszącym budowie zastawki trójdzielnej, jest podział jej na większą ilość płatów (cuspides), Szczególnie u Suidae może być ich cztery, a nawet pięć różnej wielkości i różnego kształtu. Pod nazwą – strun ścięgnowych (chordae tendineae) rozumiemy nader wytrzymałe nici łączno-tkankowe, ciągnące się od krawędzi wolnych i od powierzchni komorowych płatów zastawki trójdzielnej do – mm. brodawkowatych (mm. papiilares), Mięśni tych jest w komorze prawej zazwyczaj trzy. Każdy z nich ma kształt stożka, wrośniętego podstawą w ścianę komorową, od którego wierzchołka odchodzi do zastawki trójdzielnej pęczek strun ścięgnowych. Continue reading „Czestym zjawiskiem, towarzyszacym budowie zastawki trójdzielnej, jest podzial jej na wieksza ilosc platów”

Zastawki o pólksiezycowate aorty ulegaja otwarciu

Zastawki o półksiężycowate aorty ulegają otwarciu wtedy, gdy ciśnienie wewnątrz komorowe przewyższa ciśnienie panujące wewnątrz aorty. Następuje to przy końcu – skurczu komory (systole). W czasie – skurczu komory (diastole) ciśnienie wewnątrzaortowe powoduje zamknięcie ujścia aortowego zastawkami półksiężycowatymi, przez co jest uniemożliwiony powrót krwi. Synchronicznie z tym stanem rzeczy, zastawka dwudzielna zwisa swobodnie, ujście przedsionkowo-komorowe jest szeroko otwarte, a krew swobodnie ścieki z przedsionka lewego do lewej o komory. Zrąb włóknisty serca. Continue reading „Zastawki o pólksiezycowate aorty ulegaja otwarciu”

Ostatecznym zadaniem ukladu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg

Ostatecznym zadaniem układu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg, którymi krew, poruszana siłą pędną serca, mogłaby docierać do tkanek. Innymi są warunki hemodynamiczne na drodze od serca do tkanek aniżeli na drodze od tkanek do serca, i z tego powodu rozwój układu tętniczego różni się pod wielu względami od rozwoju układu żylnego. Rozwój układu tętniczego, a zwłaszcza jego części dogłowowej, pozostaje pod silnym wpływem układu skrzelowego i rozwijających się później płuc. U płodu naczynia wyprowadzające krew z serca –pień tętniczy (truncus arteriosus ) i jego przedłużenie – aorta brzuszna (aorta rentraiie) dzieli się po dojściu do układu skrzelowego na sześć parzystych – t t. skrzelowych (aa. Continue reading „Ostatecznym zadaniem ukladu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg”

Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad

Drugorzędne cele próbne obejmowały ocenę częstości występowania uleczalnych chorób przenoszonych drogą płciową, przestrzegania stosowania pierścienia i częstości występowania ciąży. Mutacje lekooporności HIV-1 oceniano u kobiet, które były zakażone wirusem HIV-1 podczas badania. Metody
Populacja, projekt i nadzór
Rysunek 1. Ryc. 1. Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad”

Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym ad 8

W ciągu 30 dni po ostatniej dawce badanego leku wystąpiło 13 zgonów w grupie przyjmującej sorafenib i 29 zgonów w grupie placebo, których nie przypisano progresji choroby. Dyskusja
W badaniu tym pacjenci z zaawansowanym rakiem wątrobowokomórkowym, którzy otrzymywali leczenie sorafenibem, mieli prawie 3-miesięczną medianę przeżycia, w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo. W momencie przerwania badania, po drugiej wstępnej analizie okresowej (przeprowadzonej w przypadku śmierci 321 pacjentów) pacjenci z grupy sorafenibu mieli medianę przeżycia 10,7 miesiąca w porównaniu z 7,9 miesiąca w grupie placebo. Wpływ sorafenibu na całkowity czas przeżycia pozostawał znaczny po dostosowaniu do wyjściowych czynników prognostycznych, które, jak stwierdzono, wpływają na przeżywalność, wspierając w ten sposób analizę pierwotną. Korzyść ze stosowania sorafenibu była również stała wśród wszystkich wcześniej określonych grup stratyfikacji, w tym u pacjentów z najgorszym rokowaniem, takich jak u których stan sprawności ECOG wynosił lub 2 lub z makroskopową inwazją naczyń krwionośnych lub pozawątrobową. Continue reading „Sorafenib w zaawansowanym raku wątrobowokomórkowym ad 8”