Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet czesc 4

Formalnym testem statystycznym, który został użyty do oceny skuteczności dapiwiryny, był dwustronny test logarytmiczny, podzielony na straty według ośrodka badawczego; skorygowany dwustronny poziom istotności wynoszący 0,0466 został wykorzystany do uwzględnienia tymczasowej analizy skuteczności przeprowadzonej w punkcie, w którym zaobserwowano około 50% oczekiwanej liczby punktów końcowych. Pierwotna analiza została przeprowadzona w zmodyfikowanej populacji zamierzonej w leczeniu, która obejmowała uczestników z serokonwersją HIV-1, która została potwierdzona przez niezależny komitet monitorujący serokonwersję jako punkt końcowy próby. Trzy uzupełniające analizy pierwotnego punktu końcowego skuteczności zostały wstępnie określone w planie analizy statystycznej (patrz protokół): analiza, w której dane zostały wykluczone z jednego ośrodka badawczego (centrum 3), w którym zaobserwowano powszechną nieprzestrzeganie produktu; analizę, w której dane zostały ocenzurowane od uczestników, którzy nie stosowali się do używania pierścienia zgodnie z wcześniej określoną definicją opartą na nieudanych wizytach w badaniu, nieprzekazaniem zużytych pierścieni i samoopisami, że pierścień został usunięty z pochwy przez 12 godzin lub jeszcze; oraz zmieniającą się w czasie analizę adherencji produktu, w której przyleganie (określone jako resztkowy poziom .23,5 mg dapiwiryny w pierścieniu i stężenie w osoczu .95 pg dapiwiryny na mililitr) było zmienną zmieniającą się w czasie.
Analizę podgrup opartą na dwóch grupach wiekowych (.21 lat i> 21 lat) wstępnie zdefiniowano w planie analizy statystycznej. Ze względu na wyższą niż oczekiwano liczbę punktów końcowych HIV-1 i na podstawie zalecenia niezależnej Rady ds. Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet czesc 4”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową czesc 4

Testy interakcji, które dały wartość P mniejszą niż 0,15, uznano za wystarczająco ważne, aby uzasadnić włączenie do modelu regresji. Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów. Wśród 582 pacjentów uwzględnionych w tej retrospektywnej analizie, 344 otrzymało przeszczep z niezwiązanego z HLA dawcy (107 pacjentów otrzymało przeszczep szpiku kostnego, a 237 – krew obwodową; przeszczep), 98 przeszczepiono od niedopasowanego niedoboru HLA dawcy (28 przeszczepionego szpiku kostnego i 70 przeszczepu krwi obwodowej), a 140 przeszczepiono od dawcy krwi pępowinowej (Tabela 1). Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową czesc 4”

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdleń nie jest dobrze udokumentowana, a obecne wytyczne nie zwracają zbytniej uwagi na diagnostyczną terapię zatorowości płucnej u tych pacjentów. Metody
Przeprowadziliśmy systematyczne badania zatorowości płucnej u pacjentów przyjmowanych do 11 szpitali we Włoszech w pierwszym epizodzie omdlenia, niezależnie od tego, czy istnieją alternatywne wyjaśnienia omdlenia. Rozpoznanie zatorowości płucnej zostało wykluczone u pacjentów, którzy mieli niskie kliniczne prawdopodobieństwo wstępne, które zostało określone zgodnie z wynikiem Wells, w połączeniu z negatywnym testem D-dimeru. U wszystkich pozostałych pacjentów wykonano tomografię komputerową płucną lub tomografię płucną z perfuzyjną wentylacją.
Wyniki
W badaniu wzięło udział 560 pacjentów (średni wiek, 76 lat). Continue reading „Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 7

Krążące komórki nowotworowe łatwo zidentyfikowano u wszystkich pacjentów w liczbach, które były wyższe niż te zidentyfikowane przy użyciu wcześniej dostępnych metod, o współczynnik około 100,6-9. Zastosowanie specyficznego dla allelu testu SARMS do identyfikacji mutacji EGFR w rzadkich populacjach komórek było możliwe dzięki nawrotowi natury tych mutacji, przy czym tylko 2 z 31 pacjentów z mutacjami identyfikowanymi przez sekwencjonowanie nie było w panelu testowym. Wraz z układem CTC, badanie SARMS może pozwolić na nieinwazyjne genotypowanie u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, które można powtórzyć w punktach podejmowania decyzji terapeutycznych podczas przebiegu leczenia pacjenta. Genotypowanie krążących komórek nowotworowych okazało się być bardziej czułe niż analiza wolnego plazmowego DNA (P = 0,009), a jednoczesna kwantyfikacja krążących komórek nowotworowych stanowi ważny kontekst do interpretowania wyników genotypowania.
Analiza krążących komórek nowotworowych powszechnie zidentyfikowała mutację oporności na lek T790M u większości pacjentów, u których wystąpiła kliniczna progresja guza podczas leczenia inhibitorami kinazy tyrozynowej. Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad 7”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad

W układzie CTC krew przepływa przez 78 000 mikropostów powleczonych EpCAM w kontrolowanych warunkach, które optymalizują wychwytywanie krążących komórek nowotworowych.11 Średnią 132 krążących komórek nowotworowych na mililitr (mediana, 67 komórek na mililitr) izoluje się z wysokiej czystości z praktycznie wszyscy badani pacjenci z rakiem z przerzutami – w tym niedrobnokomórkowy rak płuca i rak prostaty, trzustki, piersi i jelita grubego – ale nie ze zdrowych osób kontrolnych.11 Częstość występowania i ilość krążących komórek nowotworowych, które są izolowane od pacjentów z zaawansowanym rakiem może zatem zapewnić miarę odpowiedzi nowotworu, podczas gdy wysoka czystość takich komórek umożliwia powtarzalną analizę markerów molekularnych. Mutacje aktywujące związane z nowotworem w genie receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) identyfikują pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, którzy mają dramatyczną odpowiedź na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR, w tym gefitynib (Iressa) i erlotynib (Tarceva) .12-14 Jednak większość pacjentów ma nawrót w ciągu roku od rozpoczęcia terapii.15 Badania guzów w nawrocie wskazują na nabycie wtórnej mutacji EGFR, w której metionina jest podstawiona treoniną w pozycji 790 (T790M). Ta mutacja utrudnia wiązanie leku, ale może być podatna na nieodwracalne inhibitory kinazy tyrozynowej drugiej generacji, które tworzą kowalencyjne wiązania krzyżowe z receptorami.16-18 Inne mechanizmy oporności na inhibitory kinazy tyrozynowej zostały również zgłoszone.19,20 Przetestowaliśmy zdolność technik mikroprzepływowych do izolowania wystarczającej liczby krążących komórek nowotworowych od pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc, aby umożliwić analizę mutacyjną EGFR.
Metody
Pacjenci i próbki kliniczne
Pacjenci z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca byli rekrutowani zgodnie z jednym z dwóch protokołów zatwierdzonych przez instytucyjną komisję odwoławczą. Łącznie 31 pacjentów z grupy A (pacjenci od do 27 i od 43 do 46), którzy byli leczeni w Massachusetts General Hospital Cancer Center, podarowało 10 ml krwi na jedną lub więcej okazji do analizy chipów CTC. Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc ad”

Odporność na cytomegalowirus po szczepieniu autologicznym lizatem glioblastoma

Glejak jest złośliwym nowotworem mózgu, którego ogólna przeżywalność wynosi mniej niż 3,3% w ciągu 5 lat.1 Dostępnych jest kilka skutecznych metod leczenia. Trwałość określonej radiologicznie odpowiedzi na leczenie jest ograniczona, a mediana przeżycia jest mniejsza niż 2 lata.
Prowadzimy pierwszą fazę autologicznych szczepień komórek dendrytycznych jako terapię uzupełniającą w glejaku, badanie, które zostało zatwierdzone przez instytutowy zespół kontrolny na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles. Wszyscy pacjenci są leczeni operacyjnie, standardową radioterapią i temozolomidem, a następnie szczepione komórkami dendrytycznymi, które są pulsowane autologicznym lizatem nowotworowym. Do tej pory zgłosiło się 14 pacjentów ze świeżo zdiagnozowanym glioblastoma (klasa IV Światowej Organizacji Zdrowia). Continue reading „Odporność na cytomegalowirus po szczepieniu autologicznym lizatem glioblastoma”

Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej

W badaniu Ezetimibe i symwastatyny w hipercholesterolemii nasilają się badania regresji miażdżycowej (ENHANCE) przeprowadzone przez Kasteleina i in. (Wydanie 3 kwietnia), dodanie ezetymibu do symwastatyny zwiększyło obniżenie poziomu lipoprotein o małej gęstości (LDL) z 39,1% do 55,6%. Jednak większe obniżenie cholesterolu LDL w grupie leczenia skojarzonego nie miało wpływu na progresję grubości błony środkowej tętnicy szyjnej wewnętrznej. Niektórzy obserwatorzy sugerują, że wyniki badania ENHANCE zmuszają nas do kwestionowania podstawowej hipotezy lipidowej dotyczącej aterogenezy.
Żadne pojedyncze badanie nie jest w stanie przeciwstawić się obszernemu materiałowi dowodowemu, że obniżenie poziomu cholesterolu w osoczu zmniejsza ryzyko choroby niedokrwiennej serca. Continue reading „Symwastatyna z lub bez Ezetymibu w hipercholesterolemii rodzinnej”