Hemoliny moga sie znajdowac takze w normalnej krwi

Hemoliny mogą się znajdować także w normalnej krwi i zdolne są rozpuszczać obce krwinki, mimo •że poprzednio zwierzę nie było na nie uczulone. Izohemolizyny znajdują się również we krwi normalnej i posiadają zdolnosc- rozpuszczania krwinek obcych tego samego gatunku zwierzęcia, lecz nie rozpuszczają nigdy krwinek własnych, znajdujących się we krwi. Mechanizm hemolizy polega na tym, że pod wpływem hemolizyn, które łączą się zarówno z krwinką czerwoną jak i dopełniaczem, zostaje uszkodzona otoczka krwinki czerwonej i w związku z tym następuje uwolnienie się hemoglobiny. C. Cytolizyny Wprowadzając zwierzętom różne antygeny z rozmaitych tkanek i narządów, można otrzymać surowice, które zawierają cytolicyny i które zdolne są działać na komórki danych narządów i tkanek. Continue reading „Hemoliny moga sie znajdowac takze w normalnej krwi”

Grasica (thyrnus).

Grasica (thyrnus). Grasica powstaje z entodermalnego nabłonka kieszonek skrzelowych z tym zastrzeżeniem, że u większości ssaków pochodne kieszonek w dalszym ciągu rozwoju podlegają uwstecznieniu. W każdym razie grasica jest w swej istocie narządem parzystym, przybierającym jednak postać pozornie nieparzystą. Pączkujący nabłonek kieszonek III w dalszych fazach rozwojowych silnie się rozrasta, przesuwając się stopniowo wzdłuż tchawicy poprzez szyję aż do odcinka początkowego klatki piersiowej. Taka wędrówka grasic posiada różny zakres u poszczególnych ssaków. Continue reading „Grasica (thyrnus).”

Znaczenie cialek Hassala pozostaje sprawa nierozwiazana

Znaczenie ciałek Hassala pozostaje sprawą nierozwiązaną. Zagadkowo przedstawia się również historia pochodzenia retikolocytów i limfocytów grasicowych. Według jednego z poglądów retikolocyty byłyby pochodnymi nabłonka kieszonek skrzelowych, limfocyty zaś stanowiły by element napływowy. Co się tyczy ciałek Hassala, to zdaje się nie ulega wątpliwości, że są to utwory entodermalne, skrzelopochodne. Dość ciekawa jest historia rozwoju osobniczego grasicy. Continue reading „Znaczenie cialek Hassala pozostaje sprawa nierozwiazana”

Serce

Z zatoki żylnej krew przenika do workowatego- przedsionka wspólnego (atrium comm. ), a dalej do trzeciego odcinka serca, tj. do komory wspólnej (rentriculus comm. ) . Komorę sercową wspólną opuszcza krew za pośrednictwem – opuszki tętniczej (bulbus arteriosus), przechodzącej niebawem w nieparzystą – aortę brzuszną (aorta reruralie), umieszczoną pod układem skrzelowym. Continue reading „Serce”

Waga bezwzgledna serca

Waga bezwzględna serca jest jednak pojęciem biologicznie abstrakcyjnym, ważniejsze natomiast uzasadnienie ma stosunek wagi serca do. wagi ogólnej ciała. Wynosi on Equidae 0,7%, u Bovinae 0,5%, a u Canidae pełny 1,0%. U noworodka ludzkiego na jeden kilogram wagi ciała przypada 7,6 g masy serca, u dziecka jednomiesięcznego 5,1 g. u dziecka czteromiesięcznego 3,8 g, a u osobnika dorosłego 4 – 5 g. Continue reading „Waga bezwzgledna serca”

Przedsionek prawy

Przedsionek prawy (atrium dex t. } ma postać nieprawidłowej jamy, odgraniczonej od przedsionka lewego-przegrodą międzyprzedsionkową (septum Atriorum). Na przegrodzie tej widnieje płytki wycisk, tzw. – dół owalny (fossa oralis), obramowany zgrubiałym – rąbkiem dołu owalnego (limbus fossae ov aiis), Dół owalny stanowi ślad otworu owalnego (fororale), który w życiu płodowym zapewniał połączenie przedsionka prawego z przedsionkiem lewym. Powierzchnia prawa albo grzbietowa serca konia. Continue reading „Przedsionek prawy”

Sciany komory prawej sa znacz me grubsze od scian przedsionka prawego

Ściany komory prawej są znacz me grubsze od ścian przedsionka prawego, albowiem podczas gdy ten ostatni ma do zwalczenia tylko nikłe opory, to komora prawa skurczem swym musi przezwyciężyć opór, stawiany przez ciśnienie panujące wewnątrz tętnicy płucnej oraz w sieci włoskowatej płuc. Z komory prawej krew żylna dostaje się do tętnicy płucnej po czym po przeniknięciu poprzez sieć naczyń włoskowatych płuc, gdzie podlega utlenieniu, podąża szeregiem – żż. płucnych (11. pulmonales), już jako krew tętnicza, do przedsionka lewego. Serce tętnicze. Continue reading „Sciany komory prawej sa znacz me grubsze od scian przedsionka prawego”

W sklad sciany serca wchodza trzy warstwy

W skład ściany serca wchodzą trzy warstwy. W mięśniówce sercowej należy rozróżniać dwie samodzielne części mięśniówkę przedsionkową (myocardium atriale) i – mięśniówkę komorową (myocardium rentriculare), oddzielone od siebie zrębem włóknistym serca. Cienka mięśniówka przedsionkowa składa się z licznych pasem, ciągnących się w najprzeróżnorodniejszych kierunkach w ten sposób, że całość sprawia wrażenie bardzo zawiłego splotu mięśniowego. Wśród pęczków tych możemy wyróżnić trzy następujące kategorie. Są to: – pęczki własne, należące do przedsionka prawego oraz lewego; – pęczki wspólne dla obu przedsionków i wreszcie -, otaczające pierścieniowato ujścia żył. Continue reading „W sklad sciany serca wchodza trzy warstwy”

Uszkodzenie peczka Hisa

Uszkodzenie pęczka Hisa powoduje zaburzenia przewodnictwa bodźców skojarzeniowych, przejawiające się w nieprawidłowości rytmu sercowego. Unerwienie serca. W obrębie mięśniówki sercowej znajdują się liczne komórki nerwowe zwojowe, będące w związku z gałązkami odchodzącymi od układu nerwowego ośrodkowego. Tymi gałązkami są: – gałązki sercowe n. błędnego (rami eardiaei nerri ragi), a więc układu przywspółczulnego oraz- gałązki sercowe współczulne pnia współczulnego szyjnego (rami cardiaei syrnpathici). Continue reading „Uszkodzenie peczka Hisa”

Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 3

Grupa MPR otrzymała tę samą indukcję MPR, a następnie podtrzymywanie placebo, a grupa MP otrzymała indukcję MP (w tych samych dawkach i tym samym schemacie, co reżim MPR), z placebo podczas indukcji i konserwacji. Pacjenci, u których choroba postępująca rozwinęła się podczas terapii indukcyjnej, przerwali fazę podwójnie ślepej fazy leczenia i mogli zapisać się w fazie przedłużonej z otwartą marką, aby otrzymać lenalidomid (25 mg w dniach od do 21 w każdym 28-dniowym cyklu) sam lub z deksametazonem (40 mg w dniach od do 4, od 9 do 12 i od 17 do 20). Wszyscy pacjenci przyjmowali profilaktyczną profilaktykę przeciwzakrzepową (od 75 do 100 mg na dobę) podczas indukcji; profilaktykę przeciwzakrzepową można kontynuować podczas leczenia podtrzymującego według uznania lekarza prowadzącego. Dozwolone redukcje dawki zostały określone w protokole i zostały opisane w dodatkowym dodatku. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 3”