Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 2

U tych pacjentów często rozwijają się znaczne uszkodzenia stawów i niepełnosprawność.2,3 Leczenie pozostaje wyzwaniem ze względu na ograniczoną skuteczność metotreksatu 4 i inhibitorów czynnika martwicy nowotworu [6, 6] oraz z powodu dużej toksyczności glukokortykoidów o wysokiej dawce. Skuteczność inhibitora interleukiny-1 anakinry odnotowano w podgrupie pacjentów.7-9 W układowym MIZS znacznie podwyższone poziomy interleukiny 6 w surowicy i mazi stawowej są związane z wieloma cechami klinicznymi i laboratoryjnymi.10-15 Tocilizumab (Actemra, Hoffmann-La Roche) jest humanizowanym, antyludzkim przeciwciałem monoklonalnym interleukiny-6, które blokuje rozpuszczalne i związane z błoną receptory. Poprzednie badanie z projektem wycofania wykazało, że tocilizumab w dawce 8 mg na kilogram masy ciała, podawany co 2 tygodnie, poprawiał kliniczne i laboratoryjne cechy układowego JIA.16
To badanie fazy 3 przeprowadzono w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa tocilizumabu u dzieci z układowym MIZS. Dzieci leczono schematem dawkowania opartym na masie ciała i pochodzącym z modelowania i symulacji (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 2”

Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 5

Wyniki skuteczności przedstawiono do 52. tygodnia leczenia tocilizumabem. Dane dotyczące bezpieczeństwa obejmują dane o pełnej ekspozycji dla każdego pacjenta. Ekspozycja poszczególnych pacjentów na tocilizumab była różna, w zależności od okresu od pierwszej dawki tocilizumabu do daty wyłączenia lub wycofania danych (maksymalna ekspozycja, 2,15 roku). Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 5”

Pomocnicza profilaktyka azytromycyny w cesarskim dostarczaniu ad

Instytucjonalna komisja rewizyjna w każdym ośrodku badawczym zatwierdziła protokół próbny, który jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich pacjentów. Finansowanie zapewnił Narodowy Instytut Zdrowia Dziecka i Rozwoju Człowieka Eunice Kennedy Shriver. Firma Pfizer przekazała azytromycynę, która została użyta w badaniu, ale nie brała udziału w projektowaniu, prowadzeniu lub raportowaniu badania. Niezależna rada monitorująca dane i bezpieczeństwo nadzorowała proces. Continue reading „Pomocnicza profilaktyka azytromycyny w cesarskim dostarczaniu ad”

Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 8

Wśród pacjentów z neutropenią zgłoszono siedem zakażeń (brak ocenianych przez badaczy jako poważne), przy czym ostatnia liczba neutrofilów wykazała neutropenię 4 stopnia (w połączeniu z łagodnym zakażeniem górnych dróg oddechowych) lub neutropenię 3. stopnia (w związku z trzema epizodami łagodnego zapalenia błony śluzowej nosa u 2 pacjentów, dwóch epizodów łagodnego zapalenia spojówek u pacjenta i ropnia zęba o umiarkowanej intensywności u pacjenta) (patrz Dodatek dodatkowy). Zwiększenie poziomu aminotransferazy alaninowej do ponad 2,5-krotności górnej granicy prawidłowego zakresu wystąpiło u 21 pacjentów. Co najmniej jedna wartość dla cholesterolu całkowitego i jedna wartość dla cholesterolu o niskiej gęstości lipoprotein (LDL) były powyżej górnej granicy prawidłowego zakresu u 31% pacjentów, którzy otrzymali tocilizumab i u 14% pacjentów otrzymujących placebo. Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 8”

Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet

Częstość zakażenia ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) utrzymuje się na wysokim poziomie wśród kobiet w Afryce subsaharyjskiej. Oceniliśmy bezpieczeństwo i skuteczność przedłużonego stosowania pierścienia dopochwowego zawierającego dapiwirynę w zapobieganiu zakażeniu HIV w 1959 zdrowych, aktywnych seksualnie kobietach, w wieku od 18 do 45 lat, z siedmiu społeczności w RPA i Ugandzie. Metody
W tej randomizowanej, podwójnie zaślepionej, kontrolowanej placebo, fazie 3 próbnej, losowo przydzieliliśmy uczestników w stosunku 2: do przyjmowania pierścieni pochwowych zawierających 25 mg dapiwiryny lub placebo. Uczestnicy wkładali same pierścienie co 4 tygodnie przez okres do 24 miesięcy. Pierwszorzędowym punktem końcowym skuteczności była szybkość serokonwersji HIV typu (HIV-1). Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet”

Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad 5

Ogólny wskaźnik serokonwersji HIV-1 i dodatkowe analizy w zmodyfikowanej populacji, której celem jest leczenie. Rysunek 2. Rysunek 2. Czas serokonwersji, na podstawie potwierdzonych punktów końcowych badania, w zmodyfikowanej populacji, której celem jest leczenie . Wyświetlane są dane w oknie analizy do końca tygodnia 104 (ostatnia wizyta na produkcie). Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad 5”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad

Inną opcją jest niepowiązany dawcy krwi pępowinowej. Krew pępowinową można stosować z większą tolerancją na rozbieżności HLA, a zatem źródła przeszczepów krwi pępowinowej są dostępne dla prawie wszystkich pacjentów. Postępy w transplantacji krwi pępowinowej, w tym zwiększona dostępność jednostek krwi pępowinowej o wysokiej zawartości komórek, zastosowanie przeszczepów krwi pępowinowej do zwiększenia dawki komórek oraz liczne metody ekspansji ex vivo, dodatkowo zwiększyły potencjalne zastosowanie to źródło dawcy.2-7 Postępy te powodują, że krew pępowinowa pochodząca od niespokrewnionych dawców może stanowić alternatywne źródło komórek macierzystych, gdy nie jest dostępne rodzeństwo identyczne z HLA lub niezwiązany dawcą z 10/10. W tym retrospektywnym badaniu porównaliśmy wyniki po otrzymaniu przeszczepu od dawcy krwi pępowinowej z wynikami po otrzymaniu przeszczepu od dopasowanego HLA lub niesparowanego niedoborem HLA dawcy u pacjentów z ostrą białaczką lub zespołem mielodysplastycznym, którzy przeszli pierwszy mieloablacyjny allogeniczny przeszczep w naszej instytucji. Staraliśmy się nie tylko porównywać wyniki między grupami, ale także ustalać, czy wielkość różnicy pomiędzy źródłami dawcy w zakresie ryzyka niepowodzenia leczenia w odniesieniu do różnych wyników różni się w zależności od obecności lub braku minimalnej choroby resztkowej przed przeszczepieniem. Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową

Większość pacjentów potrzebujących przeszczepu komórek krwiotwórczych nie ma dopasowanego pokrewnego dawcy. Dane są potrzebne, aby poinformować o wyborze między różnymi alternatywnymi źródłami komórek dawcy. Metody
W tej retrospektywnej analizie porównywano wyniki u 582 kolejnych pacjentów z ostrą białaczką lub zespołem mielodysplastycznym, którzy otrzymali pierwszy mieloablacyjny przeszczep komórek krwiotwórczych od niespokrewnionego dawcy krwi pępowinowej (140 pacjentów), dobranego HLA niespokrewnionego dawcy (344), lub niedopasowany niespokrewniony dawcy (98).
Wyniki
Względne ryzyko zgonu i nawrotu między grupą krwi pępowinowej a dwiema innymi grupami niezwiązanych dawców wydają się różnić w zależności od obecności minimalnego statusu choroby resztkowej przed przeszczepieniem. Wśród pacjentów z minimalną chorobą resztkową ryzyko zgonu było większe w grupie niedopasowanej pod względem HLA niż w grupie krwi pępowinowej (współczynnik ryzyka, 2,92, przedział ufności 95% [CI], 1,52 do 5,63; P = 0,001); ryzyko było również wyższe w grupie dobranej pod względem HLA niż w grupie krwi pępowinowej, ale nie w znacznym stopniu (współczynnik ryzyka, 1,69, 95% CI, 0,94 do 3,02, P = 0,08). Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 5

Nieskorygowane i skorygowane szacunki prawdopodobieństwa przeżycia w trzech grupach przedstawiono na rysunku 1A. Po 4 latach nieskorygowane oszacowanie wskaźnika przeżycia wyniosło 71% (95% przedział ufności [CI], 62 do 77) w grupie krwi pępowinowej, 63% (95% CI, 57 do 68) w grupie HLA dobrana grupa i 49% (95% CI, 38 do 58) w niedopasowanej grupie HLA. Skorygowane ryzyko zgonu było wyższe w grupie niedopasowanej pod względem HLA niż w grupie krwi pępowinowej (współczynnik ryzyka 1,91; 95% CI, 1,23 do 2,98; P = 0,004) i było podobne w grupie o dopasowanym HLA i przewodzie – grupa krwi (współczynnik ryzyka, 1,12, 95% CI, 0,77 do 1,63, P = 0,57). Jednak wyniki testu interakcji pomiędzy źródłem dawcy a minimalnym stanem pozostałości resztkowych sugerowały trend w kierunku istotności w porównaniu różnicy między grupą niedopasowaną HLA a grupą krwi pępowinowej według minimalnego stanu choroby resztkowej (P = 0,08 do interakcji), podczas gdy różnica między grupą dobraną pod względem HLA a grupą krwi pępowinowej różniła się istotnie w zależności od minimalnego statusu choroby resztkowej (P = 0,04 dla interakcji).
Tabela 2. Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 5”

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia cd

Dalsza diagnostyka obejmowała masaż zatoki szyjnej, badanie pochylenia, badanie echokardiograficzne i 24-godzinne rejestrowanie elektrokardiograficzne, jeśli dotyczy. Wkrótce po przyjęciu do szpitala pacjenci otrzymali profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, o ile zostanie to wskazane klinicznie.6 Stwierdzenie zatorowości płucnej
Tabela 1. Tabela 1. Uproszczone wyniki odwiertu do oceny wstępnego prawdopodobieństwa klinicznego zatorowości płucnej. Obecność lub brak zatorowości płucnej oceniano za pomocą zwalidowanego algorytmu opartego na wstępnym prawdopodobieństwie klinicznym i wynikach z test dimeryczny. Continue reading „Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia cd”