uklad stosunków zostaje zamacony glównie rozwojem watroby oraz zmianami zachodzacymi w obrebie zatoki zylnej serca

Powyższy, dość prosty, układ stosunków zostaje zamącony głównie rozwojem wątroby oraz zmianami zachodzącymi w obrębie zatoki żylnej serca (sinus venosus). Istotnie, wskutek wypączkowania tkanki wątrobotwórczej ze ściany dwunastnicy ulegają przerwaniu żż. krezkowo-pępkowe i żż. pępkowe, podlegając kapilaryzacji w obrębie tkanki wątrobnej. Z odcinków wymienionych żył, które znalazły się w ten sposób między wątrobą i zatoką żylną serca, rozwiną się w przyszłości – ż ż. Continue reading „uklad stosunków zostaje zamacony glównie rozwojem watroby oraz zmianami zachodzacymi w obrebie zatoki zylnej serca”

przewód zylny Arantiusza

Po przyjściu ssaka na świat, ż. pępkowa ulega zamknięciu, przekształcając się w niedrożne – więzadło obłe wątroby (lig. teres hepatis), a przewód żylny Arantiusza tworzy również niedrożne – więzadło żylne (lig. venoeum Arantii), widniejące w sąsiedztwie wnęki wątrobnej. Co się tyczy – przewodów Cuviera (ductue Curieri), to podczas gdy przewód ten zanika po stronie lewej nieomal bez śladu, po stronie prawej (ductue Ourieri dexterl) daje on początek – żyły czczej przedniej (v. Continue reading „przewód zylny Arantiusza”

Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 8

Indukcja MPR, a następnie placebo była lepsza od MP u pacjentów w wieku od 65 do 75 lat, ale nie u osób w wieku powyżej 75 lat. Leczenie podtrzymujące lenalidomidem wiązało się z dopuszczalnymi odsetkami zdarzeń niepożądanych i lepszym czasem przeżycia bez progresji niezależnie od wieku. Mediana przeżycia wolnego od progresji wynoszącej 31 miesięcy z MPR-R jest korzystniejsza niż bortezomib-melfalan-prednizon (22 miesiące) 15 i talidomid melphalan-prednizon (20 miesięcy) .2 Chociaż porównania krzyżowe są trudne, nasze badanie wykazało mediana wydłużenia przeżycia wolnego od progresji 18 miesięcy (MPR-R vs. MP), w porównaniu z 7 miesiącem w przypadku schematu bortezomib-melfalan-prednizon o stałym czasie w porównaniu z MP15 i 5 miesięcy z talidomidem melphalan-prednizon w porównaniu z MP.2
MPR jako reżim indukcyjny był lepszy od MP z szybkością odpowiedzi, ogólnym odsetkiem odpowiedzi i jakością odpowiedzi, a dla pacjentów w wieku 65 do 75 lat zapewniał znaczącą korzyść z przeżycia bez progresji. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 8”

Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 7

3. Zdarzenia niepożądane. W Tabeli 3 zestawiono zdarzenia niepożądane, które wystąpiły podczas fazy podwójnie ślepej próby i łącznie podczas fazy podwójnie ślepej próby i leczenia otwartymi tocilizumabem. W fazie z podwójnie ślepą próbą więcej pacjentów w grupie leczonej tocilizumabem niż w grupie placebo miało zdarzenia niepożądane (66 vs. Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 7”

Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 6

W przypadku pacjentów o masie ciała poniżej 30 kg powierzchnia pod krzywą po 2 tygodniach wynosiła 1345,6 ?g na mililitr na dzień, minimalne stężenie 60,5 ?g na mililitr, a maksymalne stężenie 263,3 ?g na mililitr; dla osób o wadze 30 kg lub więcej powierzchnia pod krzywą po 2 tygodniach wynosiła 1337.0 ?g na mililitr na dzień, minimalne stężenie 54,5 ?g na mililitr, a maksymalne stężenie 225,7 ?g na mililitr. Nie było znaczących różnic między tymi dwiema grupami w odniesieniu do pierwotnego wyniku lub odsetka odpowiedzi MRS ACR 70 lub JIA ACR 90 (danych nie przedstawiono). Skuteczność w fazie Open-Label Extension
Rycina 1. Rycina 1. Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 6”

Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 4

Odpowiedzi MRS ACR 50, JIA ACR 70 i JIA ACR 90 (zdefiniowane jako poprawa odpowiednio o co najmniej 50%, 70% i 90%, w co najmniej trzech z sześciu podstawowych kryteriów dla JIA, z pogorszeniem o więcej niż 30% w nie więcej niż jednym kryterium) również zostały ocenione. Flara, nieaktywna choroba i przestrzeganie wytycznych dotyczących stężeń glukokortykoidów zostały określone przez niezależnych oceniających, którzy nie byli świadomi wyników badań, w ośrodkach koordynujących PRINTO i PRCSG, zgodnie z zatwierdzonymi kryteriami.18,19,24 Analiza statystyczna
Przyjmując współczynniki odpowiedzi na SNR 30 według MIA wynoszące 70% dla pacjentów, którzy otrzymali tocilizumab i 40% dla osób otrzymujących placebo, obliczyliśmy, że próba 108 pacjentów (72 pacjentów w grupie tocilizumabu i 36 w grupie placebo) dostarczy około 80% możliwość wykrycia znaczącej różnicy w 12. tygodniu za pomocą testu dwustronnego i poziomu alfa 0,05. Ogółem włączono 112 pacjentów. Continue reading „Randomizowana próba Tocilizumabu w układowym młodzieńczym idiopatycznym zapaleniu stawów AD 4”

Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad 7

Większość nieprawidłowości laboratoryjnych nie miała znaczenia klinicznego i była łagodna (stopień 1) lub nie spełniała kryteriów dla stopnia (u 1001 uczestników [76,6%] w grupie otrzymującej dapiwirynę i 505 (77,5%) w grupie placebo). Infekcje przenoszone drogą płciową i inne infekcje narządów płciowych
Ogólna częstość występowania zakażeń przenoszonych drogą płciową była podobna w obu grupach. Zaobserwowaliśmy 32,0 zakażeń (95% CI, 29,6 do 34,5) na 100 osobo-lat w grupie otrzymującej dapiwirynę i 31,1 zakażeń (95% CI, 27,7 do 34,6) na 100 osobolat w grupie placebo (Tabela S10 w dodatkowym dodatku ).
Częstość występowania ciąży
Częstość występowania ciąży podczas badania była podobna w obu grupach. Zaobserwowaliśmy 1,6 ciąż (95% CI, 1,1 do 2,2) na 100 osobolat w grupie otrzymującej dapiwirynę i 2,0 ciąż (95% CI, 1,2 do 2,9) na 100 osobolat w grupie placebo. Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad 7”

Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową czesc 4

Testy interakcji, które dały wartość P mniejszą niż 0,15, uznano za wystarczająco ważne, aby uzasadnić włączenie do modelu regresji. Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów. Wśród 582 pacjentów uwzględnionych w tej retrospektywnej analizie, 344 otrzymało przeszczep z niezwiązanego z HLA dawcy (107 pacjentów otrzymało przeszczep szpiku kostnego, a 237 – krew obwodową; przeszczep), 98 przeszczepiono od niedopasowanego niedoboru HLA dawcy (28 przeszczepionego szpiku kostnego i 70 przeszczepu krwi obwodowej), a 140 przeszczepiono od dawcy krwi pępowinowej (Tabela 1). Continue reading „Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową czesc 4”