Wynioslosci te sa ujmowane wspólna nazwa -miesni grzebieniastych

Wyniosłości te są ujmowane wspólną nazwą –mięśni grzebieniastych (mm. pectinati) . Mięśnie grzebieniaste ześrodkowują się głównie w zachyłku przedsionka prawego, zwanym – uszkiem prawym (auricula dext. ), którego znaczenie nie jest dostatecznie wyświetlone. Pomiędzy poszczególnymi beleczkami mm. Continue reading „Wynioslosci te sa ujmowane wspólna nazwa -miesni grzebieniastych”

Poszczególne peczki miesniowe

Poszczególne pęczki mięśniowe wykazują przebieg nader zawiły, albowiem są ułożone w różnych kierunkach, a ponadto na różnych głębokościach ścian komorowych. Wszystko to razem uniemożliwia wprost zdanie dokładnego sprawozdania z utkania mięśniówki sercowej. Pod względem biomechanicznym umięśnienie komór może być uważane za rodzaj swoistego splotu mięśniowego. Mięśniówka sercowa, o czym już była wielokrotnie wzmianka, a w szczególności mięśniówka komorowa jest swoistym silnikiem, włączonym w układ krwionośny. Siła mięśniówki zależy od ilości miocytów sercowych (n) i od wielkości ich skrócenia w czasie skurczu serca. Continue reading „Poszczególne peczki miesniowe”

Uszkodzenie peczka Hisa

Uszkodzenie pęczka Hisa powoduje zaburzenia przewodnictwa bodźców skojarzeniowych, przejawiające się w nieprawidłowości rytmu sercowego. Unerwienie serca. W obrębie mięśniówki sercowej znajdują się liczne komórki nerwowe zwojowe, będące w związku z gałązkami odchodzącymi od układu nerwowego ośrodkowego. Tymi gałązkami są: – gałązki sercowe n. błędnego (rami eardiaei nerri ragi), a więc układu przywspółczulnego oraz- gałązki sercowe współczulne pnia współczulnego szyjnego (rami cardiaei syrnpathici). Continue reading „Uszkodzenie peczka Hisa”

Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 9

Odsetek ten wynosił od 18 do 38% w badaniach klinicznych dotyczących melphalan-prednizon-talidomid i 35% w przypadku bortezomib-melfalan-prednizon.23. W obecnym badaniu całkowita analiza przeżycia była prawdopodobnie mylona z przejściem pacjentów z progresją choroby na otwartą znakowanie lenalidomidem-deksametazonem. Aby ocenić ogólną korzyść w zakresie przeżycia, wymagana jest dłuższa obserwacja. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były hematologiczne. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 9”

Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad 6

Mutacja NNRTI E138A była wykrywana częściej u uczestników w grupie dapiwiryny niż w grupie placebo (11,7% vs. 1,8%). Inne mutacje NNRTI wystąpiły z podobną lub niższą częstością w grupie dapiwiryny niż w grupie placebo. Poziomy dapiwiryny w pierścieniach powracających i stężenie osoczowe dapiwiryny
Do 16 października 2015 r. Zwrócono ogółem 35 706 pierścieni z 36 720 pierścieni, które zostały wydane (97,2%). Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad 6”

Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia ad 5

U pacjenta, który zmarł, zatorowość płucna obejmowała obie główne tętnice płucne. Dodatkowe obserwacje
Zator tętnicy płucnej wykryto u 52 spośród 205 pacjentów, którzy mieli omdlenie o nieokreślonym pochodzeniu (25,4%, 95% CI, 19,4 do 31,3) oraz u 45 z 355 pacjentów, u których stwierdzono potencjalne alternatywne wyjaśnienie omdlenia (12,7%; 95% CI, 9,2 do 16,1). Spośród tych 45 pacjentów, 31 (68,9%) miało homar lub bardziej proksymalną lokalizację skrzepliny na tomografii komputerowej lub ubytek perfuzji większy niż 25% powierzchni obu płuc w badaniu wentylacji perfuzyjnej.
Częstość występowania tachypnei była większa wśród pacjentów z zatorowością płucną niż wśród pacjentów z zatorowością płucną (występującą u 45,4% vs. 7,1% pacjentów), częstość występowania tachykardii (w 33,0% vs 16,2%), niedociśnienie (36,1% vs. Continue reading „Częstość występowania zatorowości płucnej wśród pacjentów hospitalizowanych z powodu omdlenia ad 5”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 5

Wśród osób niepalących w wieku 45 lat lub starszych w populacji ogólnej, geometryczny średni poziom kotyniny w ślinie był niższy w obu okresach, ale zmniejszył się o 42%, z 0,43 do 0,25 ng na mililitr.14. Odsetek osób o stężeniu kotyniny więcej niż 0,7 ng na mililitr zmniejszyło się bardziej wśród pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (z 42% do 9%, P <0,001) niż wśród osób w populacji ogólnej (z 35% do 26%, P = 0,02). Wśród palaczy przyjętych do szpitala z powodu ostrego zespołu wieńcowego nie stwierdzono istotnego zmniejszenia liczby samosocjalnej liczby wypalanych papierosów lub średniej geometrycznej kotyniny (z 152 do 147 ng na mililitr; P = 0,72); poziom kotyniny wśród palaczy w ogólnej populacji zmniejszył się z 167 do 103 ng na mililitr.18
Dyskusja
Zauważyliśmy zmniejszenie o 17% liczby hospitalizacji z powodu ostrego zespołu wieńcowego po przyjęciu ustawodawstwa zakazującego palenia; redukcja ta była większa niż tendencja bazowa i jednoczesna zmiana w sąsiednim kraju bez takiego ustawodawstwa. Liczba prewencyjnych przyjęć z udziałem niepalących wyniosła 67% redukcji.
Wczesne przestrzeganie szkockich przepisów było wysokie19. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 5”

Guzy mnogie u dziecka z mutacjami linii komórkowej w TP53 i PTEN

TP53, gen supresorowy guza, jest często inaktywowany przez mutacje somatyczne w raku. Dziedziczenie heterozygotycznej mutacji TP53 prowadzi do syndromu Li-Fraumeni z dziedziczną predyspozycją do raka.1 Mutacja genu PTEN w linii płciowej jest powiązana z zespołem Cowdena z rodzinną podatnością na wiele hamartoma i rakiem piersi, tarczycy, i ośrodkowy układ nerwowy. 2 Opisujemy dziecko, które odziedziczyło mutacje zarówno TP53, jak i PTEN.
Ryc. 1. Continue reading „Guzy mnogie u dziecka z mutacjami linii komórkowej w TP53 i PTEN”

Domowe automatyczne defibrylatory po zawale mięśnia sercowego

W Home Automated External Defibrillator Trial (HAT) (wydanie z 24 kwietnia), Bardy i in. zwerbowano pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, którzy nie kwalifikowali się do wszczepienia kardiowertera-defibrylatora (ICD) 2 po medianie 1,7 roku po przebytym zawale mięśnia sercowego. Wykazano, że bezwzględne ryzyko wystąpienia arytmii po zawale mięśnia sercowego jest największe w ciągu kilku tygodni bezpośrednio po wystąpieniu zdarzenia, a następnie znacznie ustępuje, osiągając stan równowagi po około roku.3 W badaniu Hohnloser i wsp., 4 Profilaktyczne leczenie ICD w bezpośrednim okresie po zawale mięśnia sercowego u pacjentów ze zmniejszoną frakcją wyrzutową wiązało się ze znacznym zmniejszeniem liczby zgonów z powodu arytmii, ale takie leczenie nie przyniosło znaczących korzyści pod względem ogólnej śmiertelności. W związku z tym aktualne wytyczne nie zalecają implantacji ICD w ciągu pierwszych 40 dni po zawale mięśnia sercowego u pacjentów z frakcją o niskiej frakcji wyrzutowej, u których istnieje wysokie ryzyko nagłego zgonu z przyczyn sercowych.2 Potencjalna skuteczność automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED) w takich przypadkach pacjenci w okresie przejściowym po zawale mięśnia sercowego byliby zainteresowani.
Eloi Marijon, MD
Hôpital Européen Georges Pompidou, 75908 Paryż, Francja
fr
Nicolas Combes, MD
Serge Boveda, MD
Clinique Pasteur, 31076 Tuluza, Francja
4 Referencje1. Continue reading „Domowe automatyczne defibrylatory po zawale mięśnia sercowego”

Korekta: Przeszczepienie płuc i przeżycie u dzieci z mukowiscydozą

W naszym artykule na temat transplantacji płuc i przeżycia u dzieci z mukowiscydozą (wydanie z 22 listopada), zapis dat cenzurowania, ale nie zgonów, dla 27 z 514 pacjentów w ostatecznym zestawie danych, który analizowaliśmy, był błędny. Dane zostały nieumyślnie uszkodzone podczas analiz wrażliwości przeprowadzonych w celu zbadania skutków różnych metod ocenzurowania przeżycia (patrz sekcja Metody w naszym artykule i Dodatkowym dodatku do artykułu, dostępna wraz z pełnym tekstem tego listu na stronie www.nejm.org) . Błąd został odkryty, gdy powtórzyliśmy całą analizę w odpowiedzi na opublikowaną krytykę naszych metod statystycznych2,3 i obserwacji, że przeżycie po transplantacji, które opisaliśmy, było sprzeczne z czasem przeżycia w innych raportach na podstawie danych uzyskanych od podobnych pacjentów. 4 Kontrola krzyżowa zestawu danych wykorzystanego w naszym artykule w stosunku do oryginalnych nieprzetworzonych danych uzyskanych z Organ Procurement and Transplantation Network wykazała, że 27 dat cenzorskich zostało uszkodzonych. Błąd ten doprowadził do błędnego zgłoszenia medianowego przeżycia po transplantacji. Continue reading „Korekta: Przeszczepienie płuc i przeżycie u dzieci z mukowiscydozą”