Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową ad 5

Nieskorygowane i skorygowane szacunki prawdopodobieństwa przeżycia w trzech grupach przedstawiono na rysunku 1A. Po 4 latach nieskorygowane oszacowanie wskaźnika przeżycia wyniosło 71% (95% przedział ufności [CI], 62 do 77) w grupie krwi pępowinowej, 63% (95% CI, 57 do 68) w grupie HLA dobrana grupa i 49% (95% CI, 38 do 58) w niedopasowanej grupie HLA. Skorygowane ryzyko zgonu było wyższe w grupie niedopasowanej pod względem HLA niż w grupie krwi pępowinowej (współczynnik ryzyka 1,91; 95% CI, 1,23 do 2,98; P = 0,004) i było podobne w grupie o dopasowanym HLA i przewodzie – grupa krwi (współczynnik ryzyka, 1,12, 95% CI, 0,77 do 1,63, P = 0,57). Jednak wyniki testu interakcji pomiędzy źródłem dawcy a minimalnym stanem pozostałości resztkowych sugerowały trend w kierunku istotności w porównaniu różnicy między grupą niedopasowaną HLA a grupą krwi pępowinowej według minimalnego stanu choroby resztkowej (P = 0,08 do interakcji), podczas gdy różnica między grupą dobraną pod względem HLA a grupą krwi pępowinowej różniła się istotnie w zależności od minimalnego statusu choroby resztkowej (P = 0,04 dla interakcji).
Tabela 2. Tabela 2. Skorygowane modele regresji Coxa do analizy śmierci i nawrotu choroby, zgodnie z minimalnym stanem choroby resztkowej. Rysunek 2. Rysunek 2. Nieskorygowane i skorygowane szacunki całkowitego przeżycia i nawrotu wśród pacjentów z minimalną liczbą resztkowych chorób. należy interpretować jako oczekiwany wynik, jeśli grupy dopasowane do HLA i niedopasowane HLA były przeciętnie takie same jak grupa krwi pępowinowej w odniesieniu do ciężkości choroby, wieku pacjenta i roku przeszczepu. Współczynnik ryzyka zgonu w grupie odpowiadającej HLA w porównaniu z grupą krwi pępowinowej wynosił 1,69 (95% CI, 0,94 do 3,02; P = 0,08), a współczynnik ryzyka w grupie niedopasowanej pod względem HLA w porównaniu z grupą krwi pępowinowej 2,92 (95% CI, 1,52 do 5,63, P = 0,001). Współczynnik ryzyka nawrotu w grupie dobranej pod względem HLA w stosunku do grupy krwi pępowinowej wynosił 2,92 (95% CI, 1,34 do 6,35; P = 0,007), a współczynnik ryzyka w grupie niedopasowanej pod względem HLA w porównaniu z grupą krwi pępowinowej 3,01 (95% CI, 1,22 do 7,38, P = 0,02). Brak danych dotyczących minimalnego statusu choroby resztkowej u 3 pacjentów w grupie krwi pępowinowej, 13 w grupie dobranej pod względem HLA i 8 w grupie niedopasowanej pod względem HLA.
Tabela 2 podsumowuje wyniki modelu regresji dla ogólnej śmiertelności w zależności od obecności lub braku minimalnej choroby resztkowej. Wśród pacjentów z minimalną chorobą resztkową, grupa krwi pępowinowej miała znacznie większe prawdopodobieństwo przeżycia niż grupa niedopasowana HLA i miała prawdopodobieństwo przeżycia co najmniej tak dobre, jak w grupie dobranej pod względem HLA (Tabela 2 i Figura 2A). Jednak ryzyko zgonu w grupie niedopasowanej pod względem HLA w porównaniu z grupą krwi pępowinowej, które obserwowano u pacjentów z minimalną chorobą resztkową (współczynnik ryzyka 2,92) było większe niż ryzyko obserwowane u pacjentów bez minimalnej choroby resztkowej ( współczynnik hazardu, 1,36). Przeżycie w grupie dobranej pod względem HLA było co najmniej tak dobre, jak w grupie krwi pępowinowej przy braku minimalnej choroby resztkowej (Tabela 2). Nie było żadnej sugestii, że względne różnice w śmiertelności między grupą krwi pępowinowej a grupą niepowiązanych dawców zmieniały się w zależności od użycia lub niewykorzystania napromieniania całego ciała dużą dawką jako część schematu kondycjonowania (P = 0,90 dla interakcji w grupa HLA dopasowana do vs
[więcej w: dihydrokwercetyna, lysoformin, nfz kolejki oczekujących do sanatorium ]

Powiązane tematy z artykułem: dihydrokwercetyna lysoformin nfz kolejki oczekujących do sanatorium