Transplantacja krwi pępowinowej u pacjentów z minimalną chorobą resztkową czesc 4

Testy interakcji, które dały wartość P mniejszą niż 0,15, uznano za wystarczająco ważne, aby uzasadnić włączenie do modelu regresji. Wyniki
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów. Wśród 582 pacjentów uwzględnionych w tej retrospektywnej analizie, 344 otrzymało przeszczep z niezwiązanego z HLA dawcy (107 pacjentów otrzymało przeszczep szpiku kostnego, a 237 – krew obwodową; przeszczep), 98 przeszczepiono od niedopasowanego niedoboru HLA dawcy (28 przeszczepionego szpiku kostnego i 70 przeszczepu krwi obwodowej), a 140 przeszczepiono od dawcy krwi pępowinowej (Tabela 1). Wszyscy pacjenci z grupy krwi pępowinowej otrzymali przeszczep podwójnej krwi pępowinowej, z wyjątkiem 16 (11%), którzy otrzymali pojedyncze przeszczepy od dawcy. Ponadto 39 pacjentów (28%) otrzymało eksponowany ex vivo fragment z krwi pępowinowej jako część ich przeszczepu, w połączeniu z niemanipulowaną jednostką krwi pępowinowej.
Pacjenci, którzy otrzymywali przeszczepy od dawców krwi pępowinowej byli średnio młodsi niż pacjenci w pozostałych dwóch grupach, byli bardziej prawdopodobne, że nie byli w ciąży (76 z 140 [54%]) i częściej byli seropozytywni w kierunku wirusa cytomegalii ( 86 z 140 [61%]). Proporcje pacjentów z ostrą białaczką były podobne we wszystkich trzech grupach, ale wyższy odsetek pacjentów w grupie krwi pępowinowej niż w grupie niepowiązanych dawców miał chorobę wysokiego ryzyka lub bardzo wysokiego ryzyka.14 Odsetek pacjentów z minimalną chorobą resztkową w momencie przeszczepienia było podobne we wszystkich grupach: 45 ze 137 pacjentów (33%) w grupie krwi pępowinowej, 104 z 331 (31%) w grupie dobranej pod względem HLA i 35 z 90 (39 %) w niedopasowanej grupie HLA. Brak danych dotyczących statusu choroby resztkowej u 24 pacjentów.
Pacjentów, którzy otrzymali napromienianie całego ciała w dawce 1200 lub 1320 cGy w ramach ich trybu leczenia, który obejmował także fludarabinę i cyklofosfamid, połączono w podgrupę napromieniania całkowitą całkowitą masą ciała. Występowała korelacja między schematem wiekowym i kondycjonującym. Mediana wieku pacjentów, którzy otrzymali napromienianie całego ciała w wysokich dawkach wynosiła 23,8 lat w grupie dobranej do HLA, 31,9 roku w grupie niedopasowanej HLA i 21,2 lat w grupie krwi pępowinowej. Mediana wieku pacjentów, którzy otrzymali schematy, które nie zawierały dużej dawki promieniowania na całe ciało wynosiła 49,7 lat, 51,0 lat i 50,4 lat, odpowiednio.
Ogólna śmiertelność
Ryc. 1. Ryc. 1. Nieskorygowane i skorygowane szacunki całkowitego przeżycia i nawrotu. Skorygowane oszacowania należy interpretować jako oczekiwane wyniki, jeśli grupy dopasowane do HLA i niedopasowane HLA były przeciętnie takie same jak grupa krwi pępowinowej z w odniesieniu do ciężkości choroby, wieku pacjenta, roku przeszczepu i obecności lub braku minimalnej choroby resztkowej. Współczynnik ryzyka zgonu w grupie odpowiadającej HLA w porównaniu z grupą krwi pępowinowej wynosił 1,12 (95% CI, 0,77 do 1,63, P = 0,57), a współczynnik ryzyka w grupie niedopasowanej pod względem HLA w porównaniu z grupą krwi pępowinowej 1,91 (95% CI, 1,23 do 2,98, P = 0,004). Współczynnik ryzyka nawrotu w grupie dobranej pod względem HLA w porównaniu z grupą krwi pępowinowej wynosił 1,95 (95% CI, 1,16 do 3,27; P = 0,01), a współczynnik ryzyka w grupie niedopasowanej pod względem HLA w porównaniu z grupą krwi pępowinowej 1,97 (95% CI, 1,04 do 3,73; P = 0,04).
Było 44 zgonów w grupie krwi pępowinowej, 116 w grupie dobranej pod względem HLA i 52 w grupie niedopasowanej pod względem HLA
[patrz też: stomatolog opole, dentofobia, cyprofloksacyna ]

Powiązane tematy z artykułem: cyprofloksacyna dentofobia stomatolog opole