Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 9

Odsetek ten wynosił od 18 do 38% w badaniach klinicznych dotyczących melphalan-prednizon-talidomid i 35% w przypadku bortezomib-melfalan-prednizon.23. W obecnym badaniu całkowita analiza przeżycia była prawdopodobnie mylona z przejściem pacjentów z progresją choroby na otwartą znakowanie lenalidomidem-deksametazonem. Aby ocenić ogólną korzyść w zakresie przeżycia, wymagana jest dłuższa obserwacja. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były hematologiczne. Neutropenia 4. stopnia występowała u 35% pacjentów w grupie MPR-R podczas indukcji. Neutropenię z MPR-R leczono czynnikiem stymulującym kolonię granulocytów, bez zwiększonego ryzyka zakażeń. Częstość występowania niehematologicznych zdarzeń niepożądanych, w tym zakrzepicy żył głębokich, przy MPR-R była niska. Częstość przerwania leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych w grupie MPR-R wynosiła 16%, co jest wartością niższą niż przy stosowaniu talidomidu melfalan-prednizon (33 do 45%) 18-21 i podobną do częstości z bortezomibem-melfalanem-prednizonem. (12 do 34%) 3,15,17 Konserwacja Lenalidomidu była związana z niewielkim dowodem kumulujących się efektów toksycznych. Aby określić odpowiedni czas trwania leczenia podtrzymującego, potrzebne są badania kliniczne.
Trzyletnie ryzyko inwazyjnego drugiego guza pierwotnego wynosiło 7% przy MPR-R i 3% przy MP. Zwiększone ryzyko drugiego pierwotnego guza lenalidomidem ogranicza się głównie do ostrej białaczki szpikowej lub zespołów mielodysplastycznych i obserwuje się je, gdy lenalidomid podaje się z melfalanem lub po nim .9,10,22 Białowaty potencjał wszystkich środków alkilujących, który zwykle obserwuje się po 3 do 5 lat obserwacji jest dobrze ustalony.23-25 Interakcja między lenalidomidem i melfalanem może zwiększać ryzyko białaczkowe. Korzyści z MPR-R wydają się przewyższać ryzyko drugiego pierwotnego guza; potrzebna jest dłuższa obserwacja i większe próbki pacjentów, aby potwierdzić tę ocenę.
Podsumowując, MPR-R jest skutecznym leczeniem u pacjentów ze świeżo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Chociaż MPR jest aktywny u pacjentów w wieku 65 do 75 lat, jego korzyści są mniej widoczne u starszych pacjentów. Jednakże, utrzymanie lenalidomidu wydłuża czas przeżycia bez progresji niezależnie od wieku.
[patrz też: hologramy na legitymację studencką, dentysta Lublin, anatomia palpacyjna ]

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna dentysta Lublin hologramy na legitymację studencką