Delamanid na wielolekooporną gruźlicę płuc AD 8

Stężenie delamanidu w osoczu zmniejszało się gwałtownie (okres półtrwania, 38 godzin) po odstawieniu leku. Środki farmakokinetyczne (maksymalne stężenie po porannych i wieczornych dawkach, minimalne stężenie i pole pod krzywą stężenia w osoczu – czas od 0 do 24 godzin) dla delamanidu w dniu 56 przedstawiono w Dodatku Uzupełniającym. Konwersja plwociny i kultury
Ryc. 2. Ryc. 2. Odsetek pacjentów z konwersją plwociny do dnia 57. Spośród 481 pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji, 402 (83,6%) miało hodowle, które wykazywały dodatni wynik w przypadku wielolekoopornej gruźlicy z zastosowaniem MGIT na początku badania (zmodyfikowany w populacji docelowej) i włączono je do podstawowej analizy skuteczności. Spośród tych 402 pacjentów odsetek, który miał konwersję w plwocinie z MGIT przez 2 miesiące w grupie pacjentów, którzy otrzymali delamanid w dawce 100 mg dwa razy na dobę, wyniósł 45,4%, w porównaniu z 29,6% w grupie placebo (Figura 2A). ); był to znaczny wzrost (53%, 95% CI, 11 do 112, P = 0,008). Odsetek, który miał konwersję plwociny w grupie 200 mg był podobny (41,9%) i był znacząco wyższy niż w grupie placebo (P = 0,04). Wyniki wtórnej analizy konwersji kultury plwociny, ocenianej za pomocą podłoża stałego (rysunek 2B), a także analizy wrażliwości analizy pierwotnej, były zgodne z wynikami analizy pierwotnej. Analizy te obejmowały badanie zestawów danych dotyczących konwersji kultury plwocinowej za pomocą metod obserwacji ostatniej obserwacji, przeniesionych i metod per-protokołów zarówno dla MGIT, jak i podłoża stałego, jak również ocenę danych przy użyciu różnych mniej ostrych definicji konwersji plwociny, w tym jednej rutynowo stosowanej w praktyce klinicznej (dwie kolejne negatywne kultury uzyskane w odstępie miesiąca) i pojedynczej kultury negatywnej po 2 miesiącach. Ponadto zastosowano strategię wielokrotnego imputowania do radzenia sobie z brakującymi wynikami w kulturze plwociny. We wszystkich przypadkach odsetek pacjentów z konwersją plwociny był wyższy w grupach otrzymujących delamanid plus schemat w tle, aw niemal wszystkich analizach różnica była znaczna.
Rysunek 3. Rysunek 3. Analiza przeżycia dni na konwersję plwociny, według średniego rodzaju kultury. Dodatkowa kluczowa analiza wtórna oceniła różnice między grupami pod względem czasu do konwersji kultury plwociny. W tej analizie krzywe Kaplana-Meiera, przedstawiające czas do konwersji według typu podłoża hodowlanego (Figura 3), wykazały 10% separację pomiędzy grupami delamanidowymi i grupą placebo do 36 dnia za pomocą MGIT. Pod koniec dwumiesięcznego okresu leczenia istotna różnica między konwersją plwociny między grupami delamanidowymi a grupą placebo była istotna (P = 0,001 dla porównania dawek 100 mg i 200 mg delamanidu z placebo). ; tę samą tendencję zaobserwowano przy użyciu ośrodka stałego (P = 0,0004 i P <0,0001, odpowiednio, w teście log-rank) [więcej w: dentysta bielsko biała, magnesy ferrytowe, acetazolamid ]

Powiązane tematy z artykułem: acetazolamid dentysta bielsko biała magnesy ferrytowe