Ostatecznym zadaniem ukladu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg

Ostatecznym zadaniem układu naczyniowego jest stworzenie dogodnych dróg, którymi krew, poruszana siłą pędną serca, mogłaby docierać do tkanek. Innymi są warunki hemodynamiczne na drodze od serca do tkanek aniżeli na drodze od tkanek do serca, i z tego powodu rozwój układu tętniczego różni się pod wielu względami od rozwoju układu żylnego. Rozwój układu tętniczego, a zwłaszcza jego części dogłowowej, pozostaje pod silnym wpływem układu skrzelowego i rozwijających się później płuc. U płodu naczynia wyprowadzające krew z serca –pień tętniczy (truncus arteriosus ) i jego przedłużenie – aorta brzuszna (aorta rentraiie) dzieli się po dojściu do układu skrzelowego na sześć parzystych – t t. skrzelowych (aa. branchialee), udających się do odpowiednich łuków skrzelowych . Tętnice te po oddaniu gałązek do układu skrzelowego zbierają się po stronie grzbietowej w dwie, symetrycznie położone – aorty grzbietowe, zcalające się na poziomie serca w nieparzystą – aortę grzbietową (aorta dorsalis). Ciągnie się ona wzdłuż całego tułowia ku tyłowi, kończąc się wreszcie cienką- t. ogonową (a. coccygea). [więcej w: acetazolamid, leczenie kanałowe pod mikroskopem, oprogramowanie stomatologiczne ]

Powiązane tematy z artykułem: acetazolamid leczenie kanałowe pod mikroskopem oprogramowanie stomatologiczne