samoczynnosci serca

Do tej chwili stanowi ona nieparzysty worek, komunikujący się z obydwoma przedsionkami. Niebawem jednak z dna komory wspólnej wyrasta przegroda międzykomorowa (sep tum interrentriculare], która zdąża na spotkanie krawędzi wolnej przegrody międzyprzedsionkowej i wreszcie z nią się zrasta. Od tej chwili komora sercowa wspólna dzieli się na dwie samoistne części komorę prawą (ventriculus dext. ) 1- komorę lewą (rentriculus sin. ), Pierwsza z nich komunikuje się za pośrednictwem – otworu przedsionkowo – komorowego prawego (ostium. Continue reading „samoczynnosci serca”

przedsionek prawy, komora prawa, przedsionek lewy i-komora lewa

Powracając jeszcze do powierzchni serca lewej, zauważymy tuż przed tętnicą płucną zachyłek przedsionka prawego – uszko prawe (auricula dext. ), a w tyle od wspomnianej tętnicy podobny zachyłek przedsionka lewego – uszko lewe (auricula sin. ) . Na sercu, oglądanym od strony prawej, rzuca się w oczy szereg naczyń, związanych ż jego podstawą. Tymi naczyniami są: – aorta(aorta), – żyła czcza przednia (vena cara ant. Continue reading „przedsionek prawy, komora prawa, przedsionek lewy i-komora lewa”

Czestym zjawiskiem, towarzyszacym budowie zastawki trójdzielnej, jest podzial jej na wieksza ilosc platów

Częstym zjawiskiem, towarzyszącym budowie zastawki trójdzielnej, jest podział jej na większą ilość płatów (cuspides), Szczególnie u Suidae może być ich cztery, a nawet pięć różnej wielkości i różnego kształtu. Pod nazwą – strun ścięgnowych (chordae tendineae) rozumiemy nader wytrzymałe nici łączno-tkankowe, ciągnące się od krawędzi wolnych i od powierzchni komorowych płatów zastawki trójdzielnej do – mm. brodawkowatych (mm. papiilares), Mięśni tych jest w komorze prawej zazwyczaj trzy. Każdy z nich ma kształt stożka, wrośniętego podstawą w ścianę komorową, od którego wierzchołka odchodzi do zastawki trójdzielnej pęczek strun ścięgnowych. Continue reading „Czestym zjawiskiem, towarzyszacym budowie zastawki trójdzielnej, jest podzial jej na wieksza ilosc platów”

Beleczki poprzeczne sa czestym zjawiskiem u Equidae i u Suidae

Beleczki poprzeczne są częstym zjawiskiem u Equidae i u Suidae, mogą jednak występować i u innych ssaków. Obydwa typy beleczek są reminiscencjami pierwotnej budowy gąbczastej serca płodu. Część komory prawej, prowadząca do – ujścia tętnicy płucnej (ostium a. pulmonalie), ma nazwę – stożka tętniczego (conus arteriosus). Ujście tętnicy płucnej jest zaopatrzone w trzy – zastawki półksiężycowate (valrulae semilunares). Continue reading „Beleczki poprzeczne sa czestym zjawiskiem u Equidae i u Suidae”