Wynioslosci te sa ujmowane wspólna nazwa -miesni grzebieniastych

Wyniosłości te są ujmowane wspólną nazwą –mięśni grzebieniastych (mm. pectinati) . Mięśnie grzebieniaste ześrodkowują się głównie w zachyłku przedsionka prawego, zwanym – uszkiem prawym (auricula dext. ), którego znaczenie nie jest dostatecznie wyświetlone. Pomiędzy poszczególnymi beleczkami mm. Continue reading „Wynioslosci te sa ujmowane wspólna nazwa -miesni grzebieniastych”

Poszczególne peczki miesniowe

Poszczególne pęczki mięśniowe wykazują przebieg nader zawiły, albowiem są ułożone w różnych kierunkach, a ponadto na różnych głębokościach ścian komorowych. Wszystko to razem uniemożliwia wprost zdanie dokładnego sprawozdania z utkania mięśniówki sercowej. Pod względem biomechanicznym umięśnienie komór może być uważane za rodzaj swoistego splotu mięśniowego. Mięśniówka sercowa, o czym już była wielokrotnie wzmianka, a w szczególności mięśniówka komorowa jest swoistym silnikiem, włączonym w układ krwionośny. Siła mięśniówki zależy od ilości miocytów sercowych (n) i od wielkości ich skrócenia w czasie skurczu serca. Continue reading „Poszczególne peczki miesniowe”

Uszkodzenie peczka Hisa

Uszkodzenie pęczka Hisa powoduje zaburzenia przewodnictwa bodźców skojarzeniowych, przejawiające się w nieprawidłowości rytmu sercowego. Unerwienie serca. W obrębie mięśniówki sercowej znajdują się liczne komórki nerwowe zwojowe, będące w związku z gałązkami odchodzącymi od układu nerwowego ośrodkowego. Tymi gałązkami są: – gałązki sercowe n. błędnego (rami eardiaei nerri ragi), a więc układu przywspółczulnego oraz- gałązki sercowe współczulne pnia współczulnego szyjnego (rami cardiaei syrnpathici). Continue reading „Uszkodzenie peczka Hisa”

Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 9

Odsetek ten wynosił od 18 do 38% w badaniach klinicznych dotyczących melphalan-prednizon-talidomid i 35% w przypadku bortezomib-melfalan-prednizon.23. W obecnym badaniu całkowita analiza przeżycia była prawdopodobnie mylona z przejściem pacjentów z progresją choroby na otwartą znakowanie lenalidomidem-deksametazonem. Aby ocenić ogólną korzyść w zakresie przeżycia, wymagana jest dłuższa obserwacja. Najczęściej zgłaszanymi zdarzeniami niepożądanymi były hematologiczne. Continue reading „Ciągłe leczenie lenalidomidu w niedawno rozpoznanym szpiczaku mnogim AD 9”

Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad 6

Mutacja NNRTI E138A była wykrywana częściej u uczestników w grupie dapiwiryny niż w grupie placebo (11,7% vs. 1,8%). Inne mutacje NNRTI wystąpiły z podobną lub niższą częstością w grupie dapiwiryny niż w grupie placebo. Poziomy dapiwiryny w pierścieniach powracających i stężenie osoczowe dapiwiryny
Do 16 października 2015 r. Zwrócono ogółem 35 706 pierścieni z 36 720 pierścieni, które zostały wydane (97,2%). Continue reading „Bezpieczeństwo i skuteczność pierścienia dopochwowego dapiwiryny w zapobieganiu HIV u kobiet ad 6”

Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc

Zastosowanie inhibitorów kinazy tyrozynowej do nakierowywania genu receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) u pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc jest skuteczne, ale ograniczone przez pojawienie się mutacji oporności na lek. Charakterystyka molekularna krążących komórek nowotworowych może dostarczyć strategii nieinwazyjnego monitorowania seryjnego genotypów nowotworu podczas leczenia. Metody
Przechwyciliśmy wysoce oczyszczone krążące komórki nowotworowe z krwi pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuc za pomocą mikroprzepływowego urządzenia zawierającego mikroposty pokryte przeciwciałami przeciwko komórkom nabłonkowym. Przeprowadziliśmy analizę mutacyjną EGFR na DNA odzyskanym z krążących komórek nowotworowych, stosując amplifikację reakcji łańcuchowej polimerazy specyficznej względem allelu i porównano wyniki z wynikami uzyskanymi z jednocześnie izolowanego wolnego DNA plazmy i oryginalnych próbek z biopsji guza.
Wyniki
Wyizolowaliśmy krążące komórki nowotworowe od 27 pacjentów z przerzutowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (mediana liczby, 74 komórek na mililitr). Continue reading „Wykrywanie mutacji w EGFR w krążących komórkach raka płuc”

Korekta: Przeszczepienie płuc i przeżycie u dzieci z mukowiscydozą

W naszym artykule na temat transplantacji płuc i przeżycia u dzieci z mukowiscydozą (wydanie z 22 listopada), zapis dat cenzurowania, ale nie zgonów, dla 27 z 514 pacjentów w ostatecznym zestawie danych, który analizowaliśmy, był błędny. Dane zostały nieumyślnie uszkodzone podczas analiz wrażliwości przeprowadzonych w celu zbadania skutków różnych metod ocenzurowania przeżycia (patrz sekcja Metody w naszym artykule i Dodatkowym dodatku do artykułu, dostępna wraz z pełnym tekstem tego listu na stronie www.nejm.org) . Błąd został odkryty, gdy powtórzyliśmy całą analizę w odpowiedzi na opublikowaną krytykę naszych metod statystycznych2,3 i obserwacji, że przeżycie po transplantacji, które opisaliśmy, było sprzeczne z czasem przeżycia w innych raportach na podstawie danych uzyskanych od podobnych pacjentów. 4 Kontrola krzyżowa zestawu danych wykorzystanego w naszym artykule w stosunku do oryginalnych nieprzetworzonych danych uzyskanych z Organ Procurement and Transplantation Network wykazała, że 27 dat cenzorskich zostało uszkodzonych. Błąd ten doprowadził do błędnego zgłoszenia medianowego przeżycia po transplantacji. Continue reading „Korekta: Przeszczepienie płuc i przeżycie u dzieci z mukowiscydozą”

Domowe automatyczne defibrylatory po zawale mięśnia sercowego

W Home Automated External Defibrillator Trial (HAT) (wydanie z 24 kwietnia), Bardy i in. zwerbowano pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, którzy nie kwalifikowali się do wszczepienia kardiowertera-defibrylatora (ICD) 2 po medianie 1,7 roku po przebytym zawale mięśnia sercowego. Wykazano, że bezwzględne ryzyko wystąpienia arytmii po zawale mięśnia sercowego jest największe w ciągu kilku tygodni bezpośrednio po wystąpieniu zdarzenia, a następnie znacznie ustępuje, osiągając stan równowagi po około roku.3 W badaniu Hohnloser i wsp., 4 Profilaktyczne leczenie ICD w bezpośrednim okresie po zawale mięśnia sercowego u pacjentów ze zmniejszoną frakcją wyrzutową wiązało się ze znacznym zmniejszeniem liczby zgonów z powodu arytmii, ale takie leczenie nie przyniosło znaczących korzyści pod względem ogólnej śmiertelności. W związku z tym aktualne wytyczne nie zalecają implantacji ICD w ciągu pierwszych 40 dni po zawale mięśnia sercowego u pacjentów z frakcją o niskiej frakcji wyrzutowej, u których istnieje wysokie ryzyko nagłego zgonu z przyczyn sercowych.2 Potencjalna skuteczność automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED) w takich przypadkach pacjenci w okresie przejściowym po zawale mięśnia sercowego byliby zainteresowani.
Eloi Marijon, MD
Hôpital Européen Georges Pompidou, 75908 Paryż, Francja
fr
Nicolas Combes, MD
Serge Boveda, MD
Clinique Pasteur, 31076 Tuluza, Francja
4 Referencje1. Continue reading „Domowe automatyczne defibrylatory po zawale mięśnia sercowego”

Guzy mnogie u dziecka z mutacjami linii komórkowej w TP53 i PTEN

TP53, gen supresorowy guza, jest często inaktywowany przez mutacje somatyczne w raku. Dziedziczenie heterozygotycznej mutacji TP53 prowadzi do syndromu Li-Fraumeni z dziedziczną predyspozycją do raka.1 Mutacja genu PTEN w linii płciowej jest powiązana z zespołem Cowdena z rodzinną podatnością na wiele hamartoma i rakiem piersi, tarczycy, i ośrodkowy układ nerwowy. 2 Opisujemy dziecko, które odziedziczyło mutacje zarówno TP53, jak i PTEN.
Ryc. 1. Continue reading „Guzy mnogie u dziecka z mutacjami linii komórkowej w TP53 i PTEN”

Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 5

Wśród osób niepalących w wieku 45 lat lub starszych w populacji ogólnej, geometryczny średni poziom kotyniny w ślinie był niższy w obu okresach, ale zmniejszył się o 42%, z 0,43 do 0,25 ng na mililitr.14. Odsetek osób o stężeniu kotyniny więcej niż 0,7 ng na mililitr zmniejszyło się bardziej wśród pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (z 42% do 9%, P <0,001) niż wśród osób w populacji ogólnej (z 35% do 26%, P = 0,02). Wśród palaczy przyjętych do szpitala z powodu ostrego zespołu wieńcowego nie stwierdzono istotnego zmniejszenia liczby samosocjalnej liczby wypalanych papierosów lub średniej geometrycznej kotyniny (z 152 do 147 ng na mililitr; P = 0,72); poziom kotyniny wśród palaczy w ogólnej populacji zmniejszył się z 167 do 103 ng na mililitr.18
Dyskusja
Zauważyliśmy zmniejszenie o 17% liczby hospitalizacji z powodu ostrego zespołu wieńcowego po przyjęciu ustawodawstwa zakazującego palenia; redukcja ta była większa niż tendencja bazowa i jednoczesna zmiana w sąsiednim kraju bez takiego ustawodawstwa. Liczba prewencyjnych przyjęć z udziałem niepalących wyniosła 67% redukcji.
Wczesne przestrzeganie szkockich przepisów było wysokie19. Continue reading „Ustawodawstwo bez dymu tytoniowego i hospitalizacje w ostrym zespole wieńcowym ad 5”