U plodu krew przyplywa do zatoki zylnej serca

Od luku aorty odchodzi po stronie prawej – t. podobojczykowa prawa (a. subclavia dectraj. , wykształcająca się kosztem t. skrzelowej prawej . Pozostałościami tt. skrzelowych I, II i III są – t t. szyjne (aa. carotides), unaczyniające odcinek głowowy tułowia. Nie mniej zawiły jest rozwój układu naczyniowego żylnego. U płodu krew przypływa do zatoki żylnej serca (sinus renosus) sześcioma pniami żylnymi. Są to: dwie, prawa i lewa, – ż ż. pępkowo-krezkowe ( omphalomesentericae); dwie, prawa i lewa, – ż ź. pępkowe (vv. umbilicales) i wreszcie dwa, prawy i lewy, -przewód Cuviera (ductus Cuvieri), żż. pępkowo-krezkowe odprowadzają krew ze ścian pęcherzyka żółtkowego i jelita, żż. pępkowe prowadzą krew tętniczą ( z łożyska do serca, co się zaś tyczy przewodów Cuviera, to każdy z nich (prawy i lewy) powstaje z połączenia dwóch- ż ż. głównych (cardinales), a mianowicie – ż. głównej przedniej (v. cardinalis ant. ), którą odpływa krew ze ścian przedniego odcinka tułowia i-ż. głównej tylnej (v. oardinalis post. ), odgrywającej podobną rolę w stosunku do tylnego odcinka tułowia. [więcej w: dentofobia, dentysta bielsko, implanty zębów Kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: dentofobia dentysta bielsko implanty zębów Kraków