UKLAD NACZYNIOWY

UKŁAD NACZYNIOWY Serce (car) Serce jest workiem mięśniowym włączonym w obrąb układu naczyniowego i odgrywającym w stosunku do krwi rolę pompy tłoczącej. Stosunek serca do układu krwionośnego przedstawia się w szczególności w ten sposób, iż jest ono umieszczone między – krwiobiegiem płucnym, gdzie się odbywa wymiana gazowa i krwiobiegiem ogólnym, w którym tlen jest zużytkowany przez tkanki, a zostaje wytworzony w nich dwutlenek węgla . W stosunku do krwiobiegu ogólnego serce stanowi punkt zapoczątkowania – układu tętniczego, a jednocześnie jest miejscem zakończenia – układu żylnego. Rozwój serca. Za punkt wyjścia przy analizie rozwoju serca przyjmiemy tę jego fazę, kiedy ma ono kształt prostej cewy, składającej się z szeregu jam o różnych średnicach, umieszczonej w okolicy szyjnej płodu . W cewie tej rozróżniamy następujące kolejne odcinki, wyliczając je zgodnie z kierunkiem prądu krwi, a więc od tyłu ku przodowi. Za pierwszy odcinek serca można uważać – zatokę żylną (sinus venosus ), do której wpadają dwie – żyły pępkowo-krezkowe (11. omphalomesentericae), dwie ż. pępkowe (11. umbilicalee) i wreszcie dwa – przewody żylne Cuviera (ductus Curieri). Dwie pierwsze pary naczyń żylnych odprowadzają krew tętniczą (z przydatków płodowych, natomiast przewody Cuviera zbierają krew żylną ze ścian tułowia za pośrednictwem przednich i tylnych żył głównych (11. cardinales ant. et post. ). W obec powyższego stanu rzeczy, zatoka żylna (sinus renosus) jest zlewiskiem krwi, zarówno żylnej jak i tętniczej, co powoduje, że i w dalszym ciągu będzie brak wyosobnienia obu rodzajów krwi. [więcej w: szkolenia dla pracowników biurowych 2017, naklejka na legitymację, dentofobia ]

Powiązane tematy z artykułem: dentofobia naklejka na legitymację szkolenia dla pracowników biurowych 2017